ท้องฟ้าบ้านคุณสีอะไรมั่งคะ

[Romzaikyu]

ขอบใจที่อุตส่าห์เก็ต 

[กันย์]

แล้วผมจะไปแก้ทำไม

[Rabbitinblack]

  ไม่เป็นไรพี่ ผมเข้าใจ

[อู๋]

ล้ำลึก

[pahn*]

พระอาทิตย์ตกวันที่ฉันเสียเธอไป

ว่างเปล่ามากวันนี้ 
ส่งงานเสร็จก็เดินไปเดินมาอยู่ในม.จนเย็น
เลยเดินขึ้นตึกวิทย์หลอกยามว่ามาติดต่ออาจารย์
ถ่ายรูปเสร็จก็ลงจากตึกแล้วเดินจากม.ไปถึงเอกมัย
ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเดินไปถึงเอกมัยเพื่ออะไร 
เหนื่อยเลยขึ้นรถเมล์กลับบ้าน

แฮ่......เนียนแปะสองที่เลย 

[iannnnn]

เกิดมาเพิ่งเคยเห็นท้องฟ้าที่สวยที่สุดในชีวิตอย่างจริงจังก็เมื่อสามสี่วันที่ผ่านมานี้เอง
เป็นท้องฟ้าระหว่างทางไปจันทบุรี ตูขับรถ โบว์นั่งข้าง พ่อตาแม่ยายนั่งท้าย
ออกจากปทุมตอนตีสี่กว่าๆ ก็เลยไปหกโมงเอาระหว่างทาง
สองเส้นทางสวยมากๆ สวยจนไม่รู้จะบรรยายยังไงดี
พยายามวาดภาพมาก็ทุเรศทุรัง จะจอดรถถ่ายก็เกรงใจ
เอาเป็นว่ามันเป็นประมาณนี้ครับ



ของจริงสวยกว่านี้สัก 58 ล้านเท่าได้
คือทางไปจันท์มันจะเป็นเนินๆ เตี้ยๆ งี้ตลอดทาง
สองข้างทางถ้าไม่เป็นไร่ ไม้พุ่มหรือสวนยาง
ก็จะเป็นต้นไม้โกร๋นๆ (คล้ายกะฟ้าของเบียร์ที่แคนาดานั่นแหละ)
แล้วก็ทัศนวิสัยกว้างไกลสุดสายตาพาโนรามา
ซึ่งอันนี้วาดไม่เป็นจริงๆ รู้แต่ว่ามันกว้างสุดลูกหูลูกตามากๆ

แต่มันไม่ได้เฉยๆ เหมือนที่ภูขี้ฟ้าที่เคยไปดู (อันนั้นก็น่าจะสวยแล้วนะ)
คือด้วยสภาพอากาศแบบนี้ ที่กรมอุตุบอกว่าฟ้าจะหลัวตลอดวันเพราะพายุเอยอะไรเอย
กอปรกับที่อากาศตอนเช้าค่อนข้างเย็น ทำให้หมอกปกคลุมต้นไม้สองข้างทางไปตลอด เหมือนราสีขาวๆ
เหมือนว่าทั้งหมอกทั้งฟ้าหลัวนี้ทำให้แม้พระอาทิตย์เพิ่งขึ้นก็จริง
แต่สีส้มออกแดงของมันและสภาพอากาศแบบนี้ ความบังเอิญที่ลงตัวพอดีแบบนี้
ทำให้ฟ้าทั้งฟ้า ถนนทั้งเส้นกลายเป็นสีเคลือบชมพู สวยมากๆ
สวยจนเพ้อออกมาตลอดทางที่ขับ กินระยะเวลาเกือบๆ ชั่วโมงได้ จนถึงเจ็ดโมงนั่นแหละครับ

ไม่รู้สินะ ถ่ายทอดไม่เป็นครับ (ยิ่งวาดออกมาเป็นภาพยิ่งอนาจใจตัวเอง)
แต่รู้เลยว่ามันเป็นฟ้าที่สวยที่สุดในชีวิตตูเลย

[นายโอ้เอ้]

ขาดนกบินนะเนี่ย
ไม่งั้นจะเหมือนรูปยอดนิยมที่เด็กๆ เขาวาดกัน

เคยวาดกันมั้ย ภูเขา ต้นไม้ พระอาทิตย์ เมฆ และนกบิน

[~ZephyR~]

 /

รูปสุดคลาสสิค เลยครับ
บางทีมีบ้านหลังนึงด้วยนะ

[iannnnn]

ตูเรียนวาดรูปตอนปี 1 ได้ D+ เชียวนะ

[O.D.M.]

ตูเรียนวาดรูปตอนปี 1 ได้ D+ เชียวนะ

เฮ้ย เท่ากันเลย 

[โก้]

อาทิตย์ที่แล้วไปราชบุรีมาครับ ไปดูมอเตอร์ไซค์แถวบิ๊กซีราชบุรี
วิ่งผ่านช้างสามเศียรเกือบๆ หกโมง ได้ฟ้าจาก nokia n72 มาแบบนี้



ตามมาด้วยช้างสามเศียร


และ

[อู๋]

เกิดมาเพิ่งเคยเห็นท้องฟ้าที่สวยที่สุดในชีวิตอย่างจริงจังก็เมื่อสามสี่วันที่ผ่านมานี้เอง
เป็นท้องฟ้าระหว่างทางไปจันทบุรี ตูขับรถ โบว์นั่งข้าง พ่อตาแม่ยายนั่งท้าย
ออกจากปทุมตอนตีสี่กว่าๆ ก็เลยไปหกโมงเอาระหว่างทาง
สองเส้นทางสวยมากๆ สวยจนไม่รู้จะบรรยายยังไงดี
พยายามวาดภาพมาก็ทุเรศทุรัง จะจอดรถถ่ายก็เกรงใจ
เอาเป็นว่ามันเป็นประมาณนี้ครับ



ของจริงสวยกว่านี้สัก 58 ล้านเท่าได้
คือทางไปจันท์มันจะเป็นเนินๆ เตี้ยๆ งี้ตลอดทาง
สองข้างทางถ้าไม่เป็นไร่ ไม้พุ่มหรือสวนยาง
ก็จะเป็นต้นไม้โกร๋นๆ (คล้ายกะฟ้าของเบียร์ที่แคนาดานั่นแหละ)
แล้วก็ทัศนวิสัยกว้างไกลสุดสายตาพาโนรามา
ซึ่งอันนี้วาดไม่เป็นจริงๆ รู้แต่ว่ามันกว้างสุดลูกหูลูกตามากๆ

แต่มันไม่ได้เฉยๆ เหมือนที่ภูขี้ฟ้าที่เคยไปดู (อันนั้นก็น่าจะสวยแล้วนะ)
คือด้วยสภาพอากาศแบบนี้ ที่กรมอุตุบอกว่าฟ้าจะหลัวตลอดวันเพราะพายุเอยอะไรเอย
กอปรกับที่อากาศตอนเช้าค่อนข้างเย็น ทำให้หมอกปกคลุมต้นไม้สองข้างทางไปตลอด เหมือนราสีขาวๆ
เหมือนว่าทั้งหมอกทั้งฟ้าหลัวนี้ทำให้แม้พระอาทิตย์เพิ่งขึ้นก็จริง
แต่สีส้มออกแดงของมันและสภาพอากาศแบบนี้ ความบังเอิญที่ลงตัวพอดีแบบนี้
ทำให้ฟ้าทั้งฟ้า ถนนทั้งเส้นกลายเป็นสีเคลือบชมพู สวยมากๆ
สวยจนเพ้อออกมาตลอดทางที่ขับ กินระยะเวลาเกือบๆ ชั่วโมงได้ จนถึงเจ็ดโมงนั่นแหละครับ

ไม่รู้สินะ ถ่ายทอดไม่เป็นครับ (ยิ่งวาดออกมาเป็นภาพยิ่งอนาจใจตัวเอง)
แต่รู้เลยว่ามันเป็นฟ้าที่สวยที่สุดในชีวิตตูเลย

เก็ตนะพี่ เพราะตอนผมไปจันทบุรีก็เคยผ่าน ขนาดไม่มีหมอกยังสวยเลย

[แอ้]

ถ้าแค่เหล้าเล่าเฉยๆ ไม่มีภาพประกอบนี่..
ท้องฟ้า จ.สิงห์บุรีค่ะ แล้วก็เส้นที่ไปเพชรบูรณ์ หลังออกจากสระบุรีแล้ว
ซัมเมอร์เมื่อสิบกว่าปีก่อนตอนไปฝึกงาน
ฟ้าสวยมาก ใสเป็นสีฟ้ากระจ่าง มีเมฆมาก แต่ลอยสูง นั่งรถผ่าน ดูเพลินๆ ปล่อยใจลอยไปกับก้อนเมฆ
เหมือนมองเห็นเป็นรูปเป็นร่างสวยงาม ตรงนั้นตรงนี้.. ดูเป็นเหมือนเมืองเมฆใหญ่ มีแสงอาทิตย์ลอดมาบางจุดจนตาพร่า
ฯลฯ


งามแต๊ๆ งามคักขนาด ทุกวันนี้จำภาพนั้นไม่ได้แล้ว แต่จำความรู้สึกที่เอาหน้าแนบกระจกรถได้ดีค่ะ

[คุณหนูฟ้า]

เกิดมาเพิ่งเคยเห็นท้องฟ้าที่สวยที่สุดในชีวิตอย่างจริงจังก็เมื่อสามสี่วันที่ผ่านมานี้เอง
เป็นท้องฟ้าระหว่างทางไปจันทบุรี ตูขับรถ โบว์นั่งข้าง พ่อตาแม่ยายนั่งท้าย
ออกจากปทุมตอนตีสี่กว่าๆ ก็เลยไปหกโมงเอาระหว่างทาง
สองเส้นทางสวยมากๆ สวยจนไม่รู้จะบรรยายยังไงดี
พยายามวาดภาพมาก็ทุเรศทุรัง จะจอดรถถ่ายก็เกรงใจ
เอาเป็นว่ามันเป็นประมาณนี้ครับ



ของจริงสวยกว่านี้สัก 58 ล้านเท่าได้
คือทางไปจันท์มันจะเป็นเนินๆ เตี้ยๆ งี้ตลอดทาง
สองข้างทางถ้าไม่เป็นไร่ ไม้พุ่มหรือสวนยาง
ก็จะเป็นต้นไม้โกร๋นๆ (คล้ายกะฟ้าของเบียร์ที่แคนาดานั่นแหละ)
แล้วก็ทัศนวิสัยกว้างไกลสุดสายตาพาโนรามา
ซึ่งอันนี้วาดไม่เป็นจริงๆ รู้แต่ว่ามันกว้างสุดลูกหูลูกตามากๆ

แต่มันไม่ได้เฉยๆ เหมือนที่ภูขี้ฟ้าที่เคยไปดู (อันนั้นก็น่าจะสวยแล้วนะ)
คือด้วยสภาพอากาศแบบนี้ ที่กรมอุตุบอกว่าฟ้าจะหลัวตลอดวันเพราะพายุเอยอะไรเอย
กอปรกับที่อากาศตอนเช้าค่อนข้างเย็น ทำให้หมอกปกคลุมต้นไม้สองข้างทางไปตลอด เหมือนราสีขาวๆ
เหมือนว่าทั้งหมอกทั้งฟ้าหลัวนี้ทำให้แม้พระอาทิตย์เพิ่งขึ้นก็จริง
แต่สีส้มออกแดงของมันและสภาพอากาศแบบนี้ ความบังเอิญที่ลงตัวพอดีแบบนี้
ทำให้ฟ้าทั้งฟ้า ถนนทั้งเส้นกลายเป็นสีเคลือบชมพู สวยมากๆ
สวยจนเพ้อออกมาตลอดทางที่ขับ กินระยะเวลาเกือบๆ ชั่วโมงได้ จนถึงเจ็ดโมงนั่นแหละครับ

ไม่รู้สินะ ถ่ายทอดไม่เป็นครับ (ยิ่งวาดออกมาเป็นภาพยิ่งอนาจใจตัวเอง)
แต่รู้เลยว่ามันเป็นฟ้าที่สวยที่สุดในชีวิตตูเลย

เคยเจอแบบนี้วันที่ไปพิจิตร รีบขับมาก 120-130 km/hr แล้วนะ
แต่ไม่ทัน ขับไปบ่นไปอยากจอดถ่ายมาก แต่จอดไม่ได้ ถนนแคบมาก ถ้าจอดรถที่ตามมากะรถที่สวนจะสวนไม่ได้
ตอนนั้นได้แต่ โอ้ โหๆๆๆ ในรถกะน้องสองคน

[iannnnn]

เนอะๆ เป็นการโอ้โหๆ แบบช้ำใจยังไงก็ไม่รู้