ถ้าพรุ่งนี้คุณไม่ตื่น

เริ่มโพสต์โดย Buob Marley, 01 ส.ค. 2008, 14:30 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

จักรี

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

น้องเข่มเข๊ม

คงกลับบ้านที่ราชบุรีเลย

เอาแมวกลับไปด้วย


คงแค่ใช้เวลาอยู่กับครอบครัวให้นานที่สุด

ไม่ว่าจะเป็น พ่อ แม่ น้องชาย หรือแม้แต่กระทั่งบี๋




ความจริงทุกวันนี้ก็หมดห่วงพ่อแม่แล้วนะคะ

เพราะน้องชายก็มีงานมีการทำไปแล้ว



และเคยบอกกับแม่ไว้ว่า ถ้านัทเป็นอะไรไปต้องเข้า ICU

ก็ให้แม่ถอดเครื่องช่วยหายใจออกเลย


ไม่อยากให้แม่มานั่งเฝ้า หรือนั่งร้องไห้ทุกวันรอลูกสาวว่าเมื่อไหร่จะฟื้น

มันทรมานจิตใจของหัวอกคนเป็นแม่กับพ่อ 

ถึงจะรอดมาก็ต้องมานั่งหยอดน้ำข้าวต้ม



สงสารทั้งคู่ แก่แล้วต้องมานั่งดูแลปฐมพยาบาล

ไร้ความหวัง  สู้ตายไปเลยดีกว่า




เลวยั้นเงา

Buob Marley

http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

คุณหนูฟ้า

ความหลงใหลในภาพลวงตา ที่ได้มาใช่ความสุข

ส้ ม ♥

จะเรียกคนที่ตูรักทั้งหมด มากิน มานอนอยู่รวมกัน

นั่งคุยนั่งหลับ จนตูตายไปเลยน่ะ  :40:
หนังเย็บมือ Homemade www.facebook.com/oxhour

นายโอ้เอ้

เคยฝันว่าตัวเองต้องตาย
จำไม่ได้ว่าตัวเองทำอะไรบ้างในฝัน

รู้แต่ว่าตื่นเพราะพี่ชายมาสะกิดให้ตื่น
เพราะนอนสะอื้นร้องให้
Today you , Tomorrow me.

จักรี

อ้างคำพูดจาก: ส้ ม เมื่อ 03 ส.ค. 2008, 15:23 น.
จะเรียกคนที่ตูรักทั้งหมด มากิน มานอนอยู่รวมกัน

นั่งคุยนั่งหลับ จนตูตายไปเลยน่ะ  :40:

เอ๊ะ  คิดตรงข้ามกับผมเลยแหะ   ถ้าเป็นอย่างที่พี่ส้มต้องการ  สำหรับผมมันคงเป็นการจากที่เศร้ามากๆ เลย
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

ยุนเอ



คงสั่งเสีบอะไรกับครอบครัว แล้วไปหาอะไรกินกัน

กราบงามๆ ซักครั้ง

แล้วบอกว่าไว้เจอกันใหม่นะ ป๊าม้า ดีใจที่สุดที่ได้เกิดเป็นลูกป๊าม้านะ :22:
เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

โบว์

คุยกับเบียร์ (น้องชายอยู่) ไปเรียนด็อกเตอร์ ไม่เจอกันจะ 2 ปีแล้ว
คิดถึงมากๆเลย เรื่องที่คุยเข้ากับหัวข้อกระทู้นี้พอดีเลย
โบว์กะเบียร์แทนตัวเองว่า เขา-ตัวเอง มาตั้งแต่เด็ก
ตอนนี้ชักขี้เกียจพิมพ์ บางทีเหลือแค่ เตง เตง

ถ้าพรุ่งนี้โบว์ไม่ตื่นมา โบว์ก็สบายใจแล้วแหละ :22:

เบียร์: doing my experiment, again
mona: เปื่อย
เบียร์: ไรว่ะ
mona: เขาไม่สบาย ป่วย เปื่อย

เบียร์: เหรอ เป็นไร
mona: หวัด ทอลซินอักเสบ ฉีดยาอยู่

เบียร์: เป็นอีกแล้วเหรอ
mona: เออท่าจะตายไว ทำใจอยู่

เบียร์: บ้า
mona: ก็จริง คิดจริงๆ

เบียร์: มันไม่เป็นไรหรอก
mona: ฝากแม่ด้วยแล้วกัน พ่อด้วยหมาอีก 4 ตัว

เบียร์: ตลกแระ
mona: เฮ้ยจริงๆ บางทีเขาก็คิดว่าถ้าเขาตายตอนนี้
พ่อแม่จะทำยังไงวะจะอยู่ยังไง
แต่พอนึกว่ามีตัวเองก็โอเค
ยังไงเตงก็คงเลี้ยงเค้าต่อไปได้


เบียร์: บ้าแระ
mona: แค่จ่ายค่าบ้าน 4,500

เบียร์: รีบไปไหน
mona: มอไซต์ 2,000แค่นั้นแหละ
แล้วก็ให้ตังบ้างนิดๆหน่อยๆ
ตามประสาลูกทีดี
เฮ้ย แหม
คนเรามันก็ต้องเผื่อไว้บ้าง อนาคตไม่แน่นอน


เบียร์: เออ ฝากด้วย
mona: อ้าว เฮ้ย

เบียร์: 555
mona: เขาฝากเตงอยู่ ไอ้บ้า

Sent at 10:46 PM on Monday
เบียร์: แล้วเป็นมากี่วันแล้ว
ดูแลตัวเองดีๆแล้วกัน

แค่่นี้แหละ โบว์ก็อบมาจากแชตล็อก เห็นเข้ากับสถานการณ์พอดี :22:

จักรี

ฮาไอ้ตรงสลับกันนี่แหละ  :30:
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

Buob Marley

http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

โบว์


iannnnn

#42
ก็ตื่นมะรืนสิครับ :56:





เอ้า
เคยนะครับ นอนทั้งวันโดยไม่ตื่นเลยเนี่ย
เป็นหลังจากส่งตีสิสเสร็จ เดินเคว้งไปวันนึง
แทนที่จะหลับเลยแต่ไม่ใช่ เพราะอารมณ์มันผสมผสานกันหลายอย่าง
แล้วหลังจากวันนั้นเดินเปรี้ยวทั้งวันเสร็จก็กลับไปนอนน้ำตาไหลเลย หนึ่งวันและหนึ่งคืน
ตื่นมาก็พบว่าตัวเองผ่านฝันร้ายที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตไปแล้ว (แม้มันจะตามมาหลอกหลอนในฝันอีกบ่อยๆ ก็ตาม)







เมื่อวานฟังเพลงบอยโกสิยพงษ์เพลงใหม่ ที่ชื่อว่า "ยอดรัก"
ตูไม่ได้เกี่ยวอะไรกะพี่แอ๊ว (เขาเรียกพี่ก็ขอเรียกพี่มั่ง)
แต่เข้าใจคนเป็นมะเร็งนะ ว่าต้องนับถอยหลังตัวเองยังไง

แถมยังตื่นหูตื่นตามากๆ ในกำลังใจของคนที่ร้องเพลงสั่งลาตัวเอง
ด้วยการร่วมมือกับคุณบอย มันเป็นเพลงที่สะกดโลกได้เลยแหละ

ถ้ามีโอกาส ลองหาฟังเพลงนั้นประกอบกับการอ่านกระจู๋นี้ดูนะ

Buob Marley

http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

แอ้

หลังจากจู๋นี้บังเกิดขึ้น.. ไปคิดๆ ดู คนที่เราได้บอกรักและอยากอยู่กับเขาก็คือครอบครัว..
แต่ยังมีอยู่คนหนึ่งที่เกินวิสัยที่จะบอกอะไรบางอย่างกับเขาแล้ว.. วันนี้ก็เลย.. เผื่อไว้ก่อนนะ.. เผื่อพรุ่งนี้ไม่ตื่นจริงๆ
ปล.นามสมมติค่ะ

แอ้: เฮ้อ.. เออนี่แก้ว
คนนั้น: ว่าไง
แอ้: ในเว็บบอร์ดที่เราไปเล่น เค้ามีหัวข้อนึงมาคุยกัน
แอ้: ว่าถ้าพรุ่งนี้คุณไม่ตื่นขึ้นมาอีก วันนี้จะทำอะไร
คนนั้น: นอนดิ
แอ้: อ้าว
แอ้: ก็เลยตายไปเลยดิ
คนนั้น: ก็จะให้ทำไรหล่ะ..
คนนั้น: จะพารานอยด์
คนนั้น: ไปถึงไหน..สุดท้ายก็นอนอยู่ดี
แอ้: จะบอกว่า ถ้าพรุ่งนี้เราไม่ตื่นอีกแล้วอ่ะ (สมมติ)
คนนั้น: ว่า
แอ้: เราก็จะบอกกับแก้ว ว่า....................... อย่างที่เธอรู้แหละ
คนนั้น: อืม..เข้าใจ
แอ้: เผื่อว่าเราไม่ตื่นแล้วเธอเลยไม่รู้ว่าเราจะบอกอะไร
คนนั้น: เลยไม่รู้จะตอบอะไรเลย..
แอ้: ฮ่าๆๆๆ
แอ้: เราจะบอกว่า
แอ้: เรา ... แก้ว นะ
แอ้: กลับบ้านดีๆ ล่ะ

ได้บอกแล้วนะ.. สบายใจละ.. นอนดีกว่า..  :22:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines