กำนัน สัญจร

[คุณหนูฟ้า]

โอม นะ มะ หุม ตุ่ม ถ้วย ถัง



ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ กระจู๋แหวกเป็นริ้ว ของมันแรง เดี๋ยวจะแสดงให้ดู
..

มารอดูวววว 

[กำนม.};oO=]

ริมปิง เช้าตรู่แสนสงบ
สายน้ำขุ่นข้น ผิวเอื่อย
แรงไหลมักซ่อนอยู่ใต้ผิว
อาคมยังง่วงงึม ปลุกยาก
เพียงแค่ทดสอบ มนตรา
จำเราจักต้องหาน้ำ ที่นิ่งกว่านี้
..


เล่าไป คล้ายลิเกขึ้นทุกทีวุ้ย

[เดอะบุ๋ม]

สวยดีค่ะ  ระเบียงร้านอาหารหรือเกสเฮ้าส์คะ 



ชอบหญ้าเขียวๆ ริมคลองนั่น  สีอ่อน   น่ากิน ..

[แอ้]

ท่าทางจะบรรยากาศดีจริงๆ ชะเอิงเงย..

เตร๊ง..เตรง..เตร่ง..เตร๊ง....

[กำนม.};oO=]

หันขวา คือ สายน้ำ ปิง
หันซ้าย คือ น้ำใส นิ่ง
..
บนตลิ่ง ยังมีน้ำอีกสามน้ำ ที่ขังแอ่ง
แอ่งนี้ น้ำสวย แต่อาจจะทำให้มนต์เสื่อม
ด้วยเป็น น้ำแช่บิกินี่ ของสาวๆ  

[psyfer]

น่านั่งจิบกาแฟ ดื่มด่ำบรรยากาศ 

[เดอะบุ๋ม]

มีหนุ่มๆ ซิกแพค สูง  ขาว ตี๋  ใส่วันพีช แหวกว่ายในแอ่ง 

[กำนม.};oO=]

หาที่นั่งเทียน วนเวียนไปตามมุม
สุมทุม ชะอุ่ม บรรเลง เตร๊งเตรงเตร่งตร๋อย
มาพบสาวน้อยนั่งห้อยมุม ท่าทางเธอไม่กลุ้ม
แม้จะไร้หนุ่ม ไม่โหยหา มีแต่ปลาและพรายฟอง
เอ๋ย เจ้าไกรก็ห้อยทอง เราก็ร้องเพลงเตงตุ่มอุมมะหุม
ตุ่ม ม่ง ตุม เม้ง อยากร้องเป็นเพลงแมลงภู่ ตูดู๊ ตู่ดู ตูดู ..



ก่อนจะลองอาคมทุกครั้ง เราต้องเลือกทำเล
เอาให้เหมาะ เอาให้เหมาะ

[แอ้]

ปลาสีสดมากๆ ค่ะ..
นั่งหน้าคอมพ์อยู่ตอนนี้ อิจฉามากเลย.. 

[กำนม.};oO=]

จุดเทียนเวียนวน เรามาสองคนวนเอ๋ยวนเวียน
กระจู๋กลับ สลับเปลี่ยน เรามาจุดเทียนเวียนเอ๋ยเวียนวน
กลมๆ เขาเรียกมะนาว ยาวๆ เขาเรียกลำเทียน
สองกลมหนึ่งยาว เขาเรียก..
สองมะนาวกะหนึ่งลำเทียน เอิ้ว ..
(สงสัย จะเล่นได้ทั้งคืนล่ะตานี้)



เทียนร้อน ใจอย่าร้อน เทียนไหว ใจก็ปลิว เปลวเย็นไม่มีวันมอด
เปลวเย็น คงคล้ายมันหมูแช่ช่องฟรีซนั่นแหละจ้ะ แข็งเย็นอวบขาว
ถ้าจะทอดก็ต้องมีหุ่ย ดึกๆ คืนนี้ ผมจะมานั่งเทียนเบิกน้ำและทอดหุ่ยต่อ  

[เดอะบุ๋ม]

หุ่ย คือ  อิหยังคะ 

[Dayight]

ทอดหุ่ย

ชิวๆเรื่อย เหมือน เดินทอดน่อง ชมนกชมไม้

[เดอะบุ๋ม]

อ๋อ ขอบใจนะ

ตั้งผู้แสนรู้ 

[psyfer]

ว่าแต่ทำไมบุ๋มไม่รู้ 

[กำนม.};oO=]

เอาล่ะ ถามมา ก็พาแวะ กศน.เสียหน่อย
เพื่อความกระจ่าง ระหว่างบท
..
เปิดอ้าง พจนานุกลม ฉบับกำนันแม้น กล่าวไว้ว่า ..
หุ่ย เป็นเสียงกร่อน คำกร่อนมาจาก คำว่า "หงุ่ย" หงุ่ยเป็นกริยาวิเศษณ์
หงุ่ย    ว. อาการที่ทําสิ่งใดก็ทําเรื่อยไปแต่สิ่งนั้น, เพลินในการทําการงาน, ขลุกขลุ่ย.
ดังนั้น เมื่อผันวิเศษณ์ให้เป็นรูปธรรม เราอาจแทนค่าตัวแปรนี้ด้วยสมการ ..
H = ivc2
H หุ่ย, i ก้อนเวรกรรม, v ความสนใจ, c ความเร็วแสง
เมื่อกำหนดให้หุ่ยเป็นก้อน เราจะได้ค่าเท่ากับก้อนเวรอะไรก็ได้ คูณด้วยความสนใจและความเร็วแสงยกกำลังสอง
และนี่ คือตัวอย่างของ หุ่ย ปริ่มซอก (รัญจวนดีไหมล่ะ)