โลกนี้สีชมพู

[ส้ ม ♥]

เรามักจะมองข้ามคนที่รักเราเสมอๆ

สมน้ำหน้า ทีตอนตามจีบทำเรื่องมาก เป็นแฟนไม่ได้ก็เป็นเพื่อนได้นี่นา

เป็นโสดซะให้เข็ด  

[Romzaikyu]

ใช่ๆไปไหนมาไหน คล่องตัวดีออก  
ไม่ต้องคิดมากๆ  

ใช่ ใช่ ใช่ 

[เต่ามาก]

ลุงร่มเข้าใจอะไรพลาดไปรึเปล่าครับ 

[น้องเข่มเข๊ม]

ไม่พลาดหรอก   

[beginsun]

 

[Princekun]

เมื่อก่อน < เน้นว่าเมื่อก่อน

เคยมีคนมาชอบ แล้วมาบอกชอบเหมือนกัน

แต่แบบว่า เพิ่งรู้จักกันไม่นาน จะรีบไปไหม
นิสงนิสัยก็ยังไม่รู้เลย

เลยตอบไปตรงๆ

ว่าตัวเรามีคนที่ชอบอยู่แล้ว
ประกอบกับ ว่านี่เพิ่งรู้จักกันเอง

จะลองรู้จักกันไปก่อนเรื่อยๆก็ได้ เป็นพี่เป็นน้อง เป็นเพื่อน
ก็ว่าไป ลองดูนิสัยใจคอกันไปก่อน อะไรงี้


แล้วส่วนใหญ่ ชีจะรอไม่ไหว หายไปเอง
เนื่องจาก ไม่เคยเปิดฉากโทรไปก่อนเลย อารมณ์ประมาณ อยากคุยก็โทรมาดิ คุยได้ แต่ตูไม่โทรไปนะ

[IM]

จริงๆ ตั้งแต่มีแฟนคนแรก  ไม่เคยโสดได้นานเลย
มีครั้งนี้ล่ะ  รู้สึกอิ่มตัวกับการไขว่คว้าหาความรัก(หาแฟน)
โสดมาได้เป็นปีแล้ว  ได้เรียนรู้ความสุขในการอยู่คนเดียว
ได้เรียนรู้ความสุขในการให้เวลากับที่บ้าน ให้เวลากับเพื่อน

จะว่าไปก็เหมือนกับเราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
มีอะไรให้ทำมากขึ้น ทั้งที่ก็มีคนเข้ามา
ทั้งแบบที่เราเห็นแล้วรู้สึกชอบ และแบบที่เข้ามาชอบเรา
แต่ก็ไม่ได้ตอบรับ หรือให้ความหวังอะไรไป
เพราะคิดว่ายิ่งผ่านผู้หญิงมามากเท่าไหร่
มันไม่ใช่ว่าเรานั้นเจ๋ง  แต่มันยิ่งแต่ทำให้เราสกปรกมากขึ้น
คิดแล้วสงสารหากถึงเวลาที่เราได้เจอใครที่เป็นตัวจริง
แม้เราจะบอก หรือไม่บอก  แต่เราก็รู้อยู่แก่ใจว่าเราผ่านอะไรมา
และเราจะรู้สึกยังไงหากผู้หญิงคนนั้นผ่านอะไรมามากเหมือนเรา
ถึงเราจะรับได้เพราะเรามองที่ปัจจุบัน แต่อดีตก็เป็นสิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้อยู่ดี

ตอนนี้ก็ได้แต่พยายามเรียนให้จบในปีนี้  พยายามทำชีวิตให้มั่นคง
พยายามใส่ใจครอบครัวที่เรามองข้ามมาหลายปี
พยายามทำให้ตัวเองมีคุณค่า  ขัดเกลาความคิดและมุมมองต่อโลกนี้
เพื่อรอใครสักคนที่จะเข้ามาอยู่กับเราอย่างแท้จริง

ใครๆ ก็อยากได้แฟนที่ดี  ได้คู่ชีวิตที่ดี
ถ้าเรายังไม่ดี  เราจะหาคนดีๆ ให้มาจมอยู่กับเราทำไม (ใครจะมา)

ไม่คิดว่าผู้หญิงคนต่อไปที่เข้ามาจะเป็นคนสุดท้าย
แต่ก็อยากจะหวังไว้อย่างนั้นสักน้อยก็ยังดี
เพราะทุกคนที่ผ่านมา  บอกได้เลยว่าไม่ได้คบเล่นๆ
แต่ด้วยความใจร้อนที่รีบคนกันทั้งที่ยังไม่รู้จักกันดีพอ
ทำให้ไม่สามารถปรับตัวเข้าหากันได้  จูนกันไม่ติด
เรียกง่ายๆ ว่า "มันยังไม่ใช่"  "เราเข้ากันไม่ได้" ประมาณนั้นมั้ง
สุดท้ายก็ต้องเลิกลากันไป  บางคนก็ยังกลับมาคุยกันได้
แต่บางคนก็เหม็นหน้ากันไปเลย  มันก็เป็นเรื่องธรรมดา

ชีวิตไม่เหมือนบทละคร  ไม่ใช่การตามหาเจ้าหญิงบนหอคอย
หรือเฝ้ารอเจ้าชายขี่ม้าขาว  แต่มันเป็นการใช้ชีิวิตที่ผ่านไปทุกวัน
มันเป็นเรื่องของการวางแผนชีวิต  วางแผนอนาคต
ความรักไม่ใช่การหาผลกำไรจากการลงทุน
ไม่ใช่การลองใจหาใครที่จะมาตอบสนองความต้องการของเรา
แต่มันเป็นการเฟ้นหาคนที่จะคอยประคับประคองซึ่งกันและกัน
คนที่จะแชร์อะัไรๆ กับเราได้  คนที่เราและเค้าจะจูนหากันได้
คนที่เราจะเชื่อใจเค้า  และเค้าเชื่อใจเราได้
การจะเฟ้นหาคนๆ นั้นจากคนนับล้านๆๆๆ คนบนโลกนี้มันไม่ใช่ง่าย

ผมเชื่อในพรหมลิขิตนะ  ทุกอย่างที่ผ่านไป และกำลังจะเข้ามา
ผมว่ามันถูกวางไว้แล้วล่ะ  ทุกอย่างมันเป็นไปตามเกมของกาลเวลา

ณ ปัจจุบัน  ความคิดผมมันก็เป็นเช่นนี้แล

เอามาจากจู๋อุปกรณ์จีบสาว
คิดว่าแปะจู๋นี้ดีกว่า 

[蓝月 (lán yuè)]

อ่านเรื่องนานาแล้วนึกถึงคนที่เคยชอบ
เป็นเพื่อนกันนี่แหละ
เอาไว้อีกสิบปีข้างหน้าค่อยพูดขำๆ ละกัน
ประมาณว่าชั้นเคยชอบแกได้ไงวะ

[เดอะบุ๋ม]

 

[Princekun]

เล่าเลยไม่ได้เหรอ 

[Bellbells]

  มีมุมงุงิไม่เบา

[Romzaikyu]

มีมุมงุงิไม่เบา

จะว่าหนักสินะ 

[ฟิ้งซ์]

ช่วงนี้ไม่มีใครหวานอะไรเลยหรือไง ถึงทำกระจู๋นี้ร้าง

[NooKSTYLE]

ไม่เคยหวาน

[beginsun]

  รออ่านๆ