โลกนี้สีชมพู

[หงุมหงิม]

ทำไมบุ๋มกระเหี้ยนกระหือรืออยากอ่านขนาดนั้น 555+

[เดอะบุ๋ม]

 


โลกสีชมพูหม่นหมองเลย  เจอคำนี้ หน้านายกลอยมาลิ่วๆเลย  


---------------

ถามว่าทำไมอยากจะอ่าน

ขอเอาอันเก่าที่เคยโพสต์มาแปะเลี้ยวกันนะจ๊ะ 

บุ๋มว่า อยากทำอะไรที่มันมีความสุข ยิ้มๆ  ชอบ  ไม่ชอบร้องไห้ แต่ก็ร้องบ่อย
ไม่ต้องเสียเงิน  เราก็มีความสุขได้

ความสุขเกิดได้ ด้วยเราสร้างเอง

คติบุ๋ม  "ไม่มีความสุขวันนี้  แล้วจะรอมีวันไหน?"

เรื่องอื่น  การงาน ครอบครัว ถือว่าไม่มีปัญหา ทุกอย่างโอเค ลงตัวหมด
บางมุม มันก็มีมุม งุงิบ้าง ตามประสา 

ไม่ได้เรียกร้องต้องการมากมาย  แบบถ้าไม่ได้แล้วจะขาดใจ
มันไม่มีก็ได้   ..

เรื่องราวความรัก ไม่ว่าของคนอื่น หรือของตัวเอง เวลาได้บันทึกไว้ แล้วย้อยกลับมาอ่าน
อ่านซ้ำไปซ้ำมา กี่รอบต่อกี่รอบ  มันก็ยังยิ้มได้   

ในบั้นปลายชีวิตไม่รู้ว่าจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน
ร่างกายก็ไม่ถือว่าแข็งแรง
ที่ทำวันนี้
แค่อยากมีความสุข
ได้ยิ้ม  ได้หัวเราะ  เคล้าน้ำตาเวลาซึ้งบ้าง
เท่านั้นเองค่ะ

...

เวลาชอบ ตั้งใจจริง จะเป็นแบบนี้แหละค่ะ 

อาการแบบนี้ไม่ได้มีให้เห็นบ่อยๆ

เมื่อก่อน บุ๋มเป็นคนขี้เกียจมาก

ขี้เกียจแม้กระทั่งอยากจะทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ชอบ  แล้วปล่อยมันผ่านไป  หายวับไปกับตา


พอมาวันนึง ตกใจ นึกได้ เสียดาย  อ้าว ห่าน  สมน้ำหน้าตัวเอง 1 ที  แล้วบอกตัวเองว่า "พรุ่งนี้ค่อยเอาใหม่ก็ได้"
แล้วมันก็มีพรุ่งนี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เรื่อยๆ   

มาวันนึง โอกาสดีๆ  สิ่งดีๆ หายไปเพราะความขี้เกียจ

เลยคิดเกลียดความขี้เกียจ และวางแผนการจะสลัดมันทิ้ง (ส่วนหนึ่งเพราะชอบอ่านหนังสือธรรมมะ    ว๊าก แต่เน้นการ์ตูน  เน้นนิทานเป็นสำคัญ)
มันเลยนึกได้ ว่าเฮ้ย ..ไม่เริ่มวันนี้ แล้วถ้าวันนี้นี้เกิดตายไป พรุ่งนี้จะได้ตื่นอีกเปล่า  ก็ไม่รอ

รักพ่อ รักแม่ รักตัวเอง  พอรักได้ 3 คนนั้นแล้ว  เลยหันไปรักคนอื่นบ้าง  ก็สนุกดี 

มาถึงวันนี้ คิดว่า น่าจะทำได้สำเร็จ ไป 60 เปอร์เซนต์ แล้วค่ะ   



ดีใจกับตัวเองมากๆ 

มันเลยฮึกเหิม


นี่แหละค่ะ เหตุผล "ถ้าคิดจะทำ ถ้าทำได้ ทำเลย อย่ารอ "

ปล. บุ๋มมีความสุขกับทุกโพสต์ที่อ่านมากนะคะ  จริงจัง จริงใจ ไม่จิงโจ้    

คงจะพอตอบคำถามได้นะจ้ะ  หงุมหงิม ดุ๋มดิ๋ม

[หงุมหงิม]

 



อยากเขียนให้อ่านมั่งเหมือนกัน
แต่ไม่รู้จะเอาอะไรมาเขียน

บางครั้งโลกมันก็หม่นหมองเกิน จนไม่อยากจะจำเรื่องราว
บางครั้งก็สุขมากจนเพลิน ลืมที่จดจำอะไรดีๆ

ชีวิตไม่มีความพอดีเล้ยยย ให้ตายเหอะ


ทำไมนะ เรามักจำอะไรที่ผิดพลาด ได้ดีกว่าอะไรที่มีความสุข 

[ยุนเอ]

นั่นเพราะ ทัศนคติต่อชีวิต

[psyfer]

เอพูดได้ แอนนนนน มาก 

[ยุนเอ]

เอพูดได้แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ

[psyfer]

แอนเอว่าแอนพูดแย่แหละ 

[เดอะบุ๋ม]

ว่าแล้วก็   เอยังไม่เล่าซักทีเลยนะ 

[Rabbitinblack]

ตายอีกแล้ว เอ 

[ยุนเอ]

[เดอะบุ๋ม]

  

[❤ ตูน ❤]

  บุ๋มพยายามหาเหยื่อ แต่พี่ก็รออ่านเหมือนกันนะ 555

[เดอะบุ๋ม]

ช่วยกันคนละไม้คนละมือค่ะพี่ตูน 



เอจะเล่าแล้ว   

[ออยอิชี่]

เอ งานเข้าแล้วครับทีนี้ 

[กันย์]

พี่เอจะเล่าแล้ว แอร๊ย