โลกนี้สีชมพู

[icez]

ลบบักกันย์

[ณัฏฐ์]

ง้อมาแล้วสินะ

[โตน]

ลบบักกันย์

[เก้อ]

หยั่งกะดาราเลย ขึ้นสู่ปีที่ 3   
แปลอีกทีว่าครบ 2 ปี

[Bellbells]

  นั่นสิ

[pUiEE]

ก็ดารานี่นา 

[กวางจ้ะ]

กรกฎาคม 2011

เดือนนี้ฝนตกบ่อยมาก เล่นเอาน้ำท่วมแถวบ้านไปหลายทีเลย




7 กรกฎาคม
ดุกได้แมคบุคโปรจากออฟฟิศมาเล่น
แน่นอนว่างานเยอะกว่าเดิมอีกมาก เครียดไมเกรนขึ้น หลายตลบ
เดี๋ยวข้างซ้ายหายปวด ปวดข้างขวาต่อ ประมาณนี้
ช่วงนี้ตาแว่นมาหาดุกบ้าง ประมาณว่าแวะมาเยี่ยม





10 กรกฎาคม

วันนี้ลูกพี่ลูกน้องของตาแว่น (น้องสโนว์) กับเพื่อนตาแว่นอีกคน (น้องไอซ์ น้องชายพี่อ๊อก)
รับปริญญาพร้อมกันที่ ม เกษตร แน่นอนว่า ไปถ่ายรูปด้วยทั้ง 2 คนเลย
แต่แดดร้อนมาก






15 กรกฎาคม

ครบรอบที่เจอกันครั้งแรก 3 ปีแล้ว~
ปีนี้ไม่ได้เจอตาแว่นเพราะตาแว่นไปธุระกับแม่ ก็เลย ไปทำบุญคนเดียว
แต่ก็นัดเจอกันวันที่ 17 แทน




17 กรกฎาคม

นัดกันปั่นจักรยานไปบางขุนเทียน ชายทะเลกับเพื่อนอีก 2 คน รวมเป็น 4 คน
สนุกมาก จบทริปด้วยการไปกินอาหารทะเลอร่อย ๆ  






23 กรกฎาคม

วันนี้ตาแว่นพูดว่า "วันนี้น่ารักจัง น่ารักอย่างนี้แฟนใครหว่า"
เอ่อ.. ตรูเขิน  











สิงหาคม 2011

แม่ของตาแว่นเริ่มออกไปอยู่ห้องเช่า
บรรยากาศในบ้านตาแว่นเริ่มเงียบ ๆ
แต่แอบมีคลื่นใต้น้ำของญาติ ๆ ที่คอยเกลี้ยกล่อมให้กลับไปคืนดีกัน และกลับไปอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม
แม่ของตาแว่นมุ่งมั่นมากที่จะไม่กลับไป เพราะอดทนมานานมาก และก็ถึงเวลาสิ้นสุดของมัน
ก็คงได้แต่ทำใจแล้วล่ะ


ช่วงนี้ดุกมีชีวิตอยู่ได้ด้วยละครเมียแต่ง
ทำตัวเป็นอรุณประไพไปเรื่อยน่ะ  
แต่ได้ข่าวว่าจบตอนสิ้นเดือนสิงหานี่แหละ  



5-7 สิงหาคม

ไปหาพ่อตาแว่นที่โคราช กลายเป็นว่าหลังจากที่พ่อแม่ตาแว่นแยกทางกัน
พ่อตาแว่นก็ย้ายไปอยู่กับญาติที่โคราช ไปช่วยกิจการของเล่นเด็กที่นั่น
รู้สึกว่า ดูดีขึ้นกว่าตอนที่อยู่ที่กรุงเทพฯเยอะมาก

ไปเที่ยวไหนมาบ้างก็ตาม link นี้ไปเลยค่ะ




13 สิงหาคม

ได้ลองทำข้าวเหนียวเปียกลำใยค่ะ ทำที่บ้านตาแว่นอะแหละ
ประมาณว่าไปอ่านเจอที่พี่ pix โพสไว้ ก็เลยอยากทำบ้าง
ลำใยที่มีอยู่ก็เนื้อหนาน่ากิน แต่ถ้ากินเพียว ๆ มันจะหวานไป ก็เลยเอามาลองทำเป็นขนมดู ได้ส่งการบ้านไปด้วยเลย  






20 สิงหาคม

ทำผักโขมอบชีส ล็อตใหญ่เหมือนกัน ทำที่บ้านตาแว่นนี่ล่ะ เตาอยู่บ้านนี้แล้วนี่นะ
และก็ทำชอคโกบอลสูตรเชฟหมีตอนที่ 4 ค่ะ (ที่เอาขนมเข่งมาทำ)
รสชาติแปลกดีสำหรับชอคโกบอลคลุกมาม่า แต่อันที่คลุกถั่วนี่อร่อยมาก  



21 สิงหาคม

ไปปั่นจักรยานงาน bangkok car free sunday #2 ค่ะ
แน่นอนว่าไปกับตาแว่นเหมือนเดิม รอบนี้ไปพร้อมเพื่อนอีกสองคนด้วย
งานนี้ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ รีบไปรีบกลับ






กันยายน 2011

เดือนนี้จำได้ว่าทำเค้าลูกพรุน ล็อตใหญ่เหมือนกัน อบทีนึงหอมทั่วบ้านตาแว่น
แถมแม่ตาแว่นบอกว่าอร่อยอีกต่างหาก  

และก็ ไปงาน meeting จักรยานของ Designer Cycling Club (ดีไซน์เนอร์น่องโป่ง)
ตามคำชวนของลุงขายมะพร้าว (รอบนี้ไปกะตาแว่นด้วย)
รู้สึกว่าปั่นไปงานนี้สนุกมาก เพราะได้ปั่นตากฝนด้วยล่ะ (ปกติไม่ค่อยได้ปั่นตากฝนเท่าไหร่นะ)

เดือนนี้เป็นเดือนที่ทำฟันเสร็จ (นั่นคือการขูดหินปูน) หลังจากทนทุกข์ทรมาน
กับการนอนให้หมอกรอฟันและอุดฟันมาหลายซี่ด้วยกันในช่วง 2 เดือนที่ผ่านมา

เดือนนี้ไอ้เหมียวตัวแสบ ไปสู้รบปรบมือกับแมวมาเฟียถิ่นอื่น
ได้แผลน่ากลัวๆมาหลายจุด ต้องพาไปหาหมออยู่สองสามรอบ
รอบสุดท้ายตาแว่นเป็นคนขับรถพาไปส่งที่คลีนิค และก็ พากลับมาด้วย ขอบคุณมากน๊า  


เดือนนี้โดนหมอให้น้ำเกลือชั่วคราวที่โรงพยาบาล
ส่วนสาเหตุก็คือ เป็นหวัดลงกระเพาะอาหาร มิน่าล่ะปวดท้องบ่อยมาก  





ตุลาคม 2011

เดือนนี้นี่ จริง ๆ แล้ว
จะได้ไปงานแต่งงานของญาติในวันที่ 15 ค่ะ
แต่จัดที่นครปฐม และระหว่างทางน้ำท่วมเยอะ เลยไม่ได้ไป
ตอนแรกตาแว่นจะขับรถพาไปให้ แต่กลายเป็นพอน้ำท่วมแล้วไม่รู้ว่าระดับน้ำมันประมาณไหน
รถวิ่งผ่านได้รึป่าวก็ไม่รู้ กลัวรถพังซะก่อน ก็เลยไม่ไปดีกว่า (ซึ่งพ่อแม่ดุกก็ไม่ได้ว่าอะไรค่ะ)


9 ตุลาคม

ตาแว่นกับเพื่อนอีก 3 คน พาไปปั่นจักรยานในสวนลุมค่ะ รู้สึกว่าร่มรื่นมาก อยากไปปั่นอีกจัง
นอกจากไปสวนลุมแล้วก็ไปกินข้าวกันที่ตรงข้ามเทคนิคกรุงเทพฯ ระลึกความหลังกันอีกละพวกนี้
ติดฝนอยู่สักพักแล้วก็ปั่นกลับค่ะ


ช่วงสองอาทิตย์สุดท้ายของเดือน รู้สึกว่าแฟนตัวเองหวานขึ้น เริ่มชมนั่นเอง  

และก็ เริ่มได้ข่าวจากที่ออฟฟิศว่าจะหนีน้ำท่วมไปใต้กัน  



พฤศจิกายน 2011

เริ่มไปอยู่ใต้ค่ะ 2 อาทิตย์ ระหว่างนั้นคือพักอยู่ที่ทุ่งสง (นครศรีธรรมราช)
มีไปเที่ยวตรัง และกระบี่ แค่จังหวัดละ 1 วัน
มีเค้กตรังมาฝากที่บ้านตาแว่น มีเสื้อมาฝากพี่ที่บ้าน
แวะมาอยู่ที่บ้านตาแว่นก่อนสองสามวันก่อนที่จะกลับไปอยู่บ้านตัวเอง  
ช่วงนั้นออฟฟิศน้ำไม่ท่วม แต่บ้านดุกท่วม ไม่เยอะมากหรอกแค่ข้างนอกก็ประมาณต้นขา
ได้เดินลุยน้ำ 2 วันก่อนที่มันจะแห้งค่ะ


ช่วงอาทิตย์สุดท้ายก็คือรอน้ำจะท่วมอีกค่ะ เลยยังไม่ได้เก็บของที่บ้าน
แต่บ้านตาแว่นไม่ท่วมเลยเถอะ ก็เลยแอบคิดว่า
ที่ไม่ท่วมแถวนั้นเป็นเพราะการเมืองด้วยรึป่าว พื้นที่แถวนั้นต่ำมากน่ะค่ะ



--

เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขียนที่กระทู้นี้มาหลายปีแล้ว
ควรจะทำบล็อกเก็บเรื่องนี้โดยเฉพาะได้แล้วใช่มั้ยเนี่ย 

[Romzaikyu]

ก็ทำไปสิยะ

[ออยอิชี่]

ขุดหน่อย

ตอนนี้กำลังเริ่มจะสีชมพูกับเขาบ้างแล้ว
แต่อยู่ในช่วงเพิ่งเริ่มคุยกัน   

[หนุ่ม]

อั๊ยย่ะ

[ออยอิชี่]

เด่วรอหัวหน้าไปพักก่อน ได้เล่าเป็นซีรี่ส์ 

[JΛNΣ]

เกริ่นมาแล้วก็รีบเล่าให้จบๆไป ก่อนที่ถลอกมันจะมาเม้น 

[กวางจ้ะ]

 

[ออยอิชี่]

เกริ่นมาแล้วก็รีบเล่าให้จบๆไป ก่อนที่ถลอกมันจะมาเม้น  

ก็คิดว่าช่วงนี้ ตัวเองอารมณ์สีชมพูที่สุดแล้ว
คือ มันเริ่มตั้งแต่ตอนสอบติดแล้วได้สัมภาษณ์งานที่การไฟฟ้า

ตอนนั้นผมเป็นผู้ชายสองคนใน พนักงานบัญชีสิบสี่คน
สาวๆ เขาก็คุยๆ กัน แล้วหันมาถามผมว่า "แล้วเธอบ้านอยู่ไหน"
ผมก็ตอบไปว่า "บ้านผมอยู่ อำเภอพนัสนิคม จ.ชลบุรี ไกลๆ หน่อยอ่ะครับ"
พอพูดไปแล้ว ก็มีผู้หญิงคนนึงเดินตรงเข้ามาพร้อมกับทักว่า "อ้าว บ้านเดียวกันเลย พักอยู่แถวไหนคะ"
ผมก็บอกรายละเอียดไป บลาๆ
แล้วน้องเดือนก็ถามว่า มาสัมภาษณ์ยังไง
ผมก็ตอบไปว่า "ขับรถมากับพ่อและแม่"
เขาก็เลยถามว่า "จะขอกลับด้วยได้ไหมหลังจากสัมภาษณ์เสร็จ"
ผมก็เลยโทรไปถามพ่อ แล้วก็ตอบว่าได้

พอสัมภาษณ์ผ่านเสร็จปุ๊บ
น้องเดือนก็ยืนรออยู่หน้าห้องสัมภาษณ์
แล้วก็เดินไปยังรถที่ พ่อกับแม่ผมรออยู่
พอไปถึงที่รถ
เขาก็สวัสดีพ่อแม่ผม พร้อมกับแนะนำตัว และไม่ลืมที่จะมีคำว่าคะ ขา ติดท้ายประโยค
(อารมณ์แบบ พูดเพราะเกิ๊น ผู้หญิงคนนี้)
ตลอดระยะทางสองชั่วโมงนั้น เดือนคุยกับพ่อ แม่ผม อย่างเหมือนรู้จักกันมาก่อน
คุณพ่อพี่ออยอย่างนั้น คุณแม่พี่ออยอย่างนี้ พี่ออยอย่างนู้น น้องเขารู้จักชื่อจริงผมด้วยนะ
สุดท้ายก็ส่งเขาลงตรงทางแยกไปบ้านเขา
พอเขาลงปุ๊บ
แม่ผมก็พูดประโยคนี้ออกมา "ออย แม่ชอบคนนี้อ่ะ"
ผมก็แบบ "เอ๊ย"  
พ่อผมก็หันมาสมทบต่อ "สรุปว่าเขาชื่ออะไร ชื่อเล่นอะไร ลูกเต้าเหล่าใคร"
ผมก็ตอบไปว่า "ไม่รู้เหมือนกัน ไม่ได้ถามชื่อ ชื่อจริงก็ไม่ได้ถาม คุยก็ไม่ได้คุย"
แล้วจากนั้น ผมก็โดนสองคนในรถบ่นใส่ใหญ่  

พอการไฟฟ้าประกาศผล ทุกคนที่สอบผ่านก็ต้องมารายงานตัว
แล้วผมก็ได้เจอน้องเดือน วันนี้เขามากับป้า
พอน้องเขาเห็นพ่อกับแม่ผม ก็ตรงมาสวัสดี พร้อมกับพูดคุยแล้วก็แนะนำตัวเขาอีกครั้งแล้วก็แนะนำป้าเขาด้วย(อันนี้แม่เล่าให้ฟัง)
"จำหนูได้ไหมคะ วันนั้นที่ให้อาศัยติดรถกลับมาด้วย ขอบคุณมากเลยนะคะ
แล้วนี้คือป้าหนูคะ บลา บลา บลา"
แม่ผมตอนนั้น ยิ่งเชียร์คนนี้สุดใจเข้าไปอี๊กกก  
พอผมลงมาจากตึก แม่รีบมาบอกเล่าเก้าสิบให้ฟังใหญ่
ระหว่างทาง พ่อกับแม่คุยแต่เรื่องของ เขา คนนี้
แถมแม่ได้เบอร์เขามาด้วยแหน่ะ  
แม่บอกว่า เอาไว้เผื่อเรามีข่าววงในอะไรมาก่อน ได้โทรไปบอกเขา ให้เตรียมเอกสารอะไรเพิ่มเติมอะไรงี้
พ่อผมเป็นคนขับ ก็ยิ้มๆ แบบรู้กันกับแม่มาก
ผมนั่งหน้า กุหลับดีกว่า  

เดี๋ยวมาต่อ...

[เทอร์โบบูสเตอร์]

สปอยฉากสำคัญซักนิดก่อนได้ไหมอะ 

ยังไงก็อย่าให้ช้าเหมือนคุ่อีฟิวนะ เสียแรงลุ้น