โลกนี้สีชมพู

[Ou!]

บวกน้องปุ๋ย ลบอีกันย์

[pUiEE]

ตอนที่6


ช่วงเปิดเทอมแรกๆนี่กลับบ้านทุกอาทิตย์เลยค่ะ
คืนนั้นก็เล่นMSNกับรุ่นพี่ผู้ชายคนนึง(รู้จักตอนทำงานชั้นปี)
"เอ่อ.....พี่รู้จักพี่ที่ชื่อกันย์ป่ะ"
"อ๋อ  ไอกันย์อ่ะนะ  เพื่อนพี่เองแหละ  ทำไมหรอ"
"ป่าวๆไม่มีไรหรอก"แล้วก็ชวนคุยเรื่องอื่นสักพัก  ก็กลับมาเรื่องพี่กันย์อีก
"แล้วพี่กันย์เค้าไม่มีแฟนหรอ"
"เห็นบอกจีบสาว มศว.อยู่  แต่สงสัยคงไม่ใช่แฟนล่ะมั้ง"   "
"อ่าวหรออออออออ  แล้วพี่กันย์ชอบผู้หญิงแบบไหนอ่ะ"
"แบบ...ขาวๆซีดๆ  ไม่อวบ  แล้วก็ตาจิกๆแบบบุ๋มบิ๋มอ่ะ ไม่ก็ตาเยิ้มๆแบบน้องรหัสมัน"  :39:โอย  แต่ละอย่าง
"บุ๋มบิ๋มไหน"
"ก็บุ๋มบิ๋มที่อยู่บนป้ายกะมันนั่นแหละ  ตาโตๆดุๆอ่ะ" "อ๋ออออออ"  ที่แท้ก็ชอบพี่คนนี้นี่เอง


ไปเรียนตามปกติ   ในระหว่างที่อยู่กะกลุ่มเพื่อน...........

ปุ๋ยก็ถามเพื่อนว่า"แกๆ  ตาเราจิกมั้ย"
"ถ้าทำ...มันก็จิกอ่ะ  ทำไมวะ"
"ป่าวๆ แล้วตาเราเยิ้มมั้ย " "ไม่นะ  เอ๊ะ ถามไปทำไมเนี่ย"
"แล้วๆ  เราอวบป่ะวะ" "ก็มีเนื้อมีหนังอ่ะ  พอดีแหละ แล้วจะบอกได้รึยังว่าถามทำไม  "
"ไม่มีไรหรอก เคยมีคนทักเราแบบนั้นน่ะ "
"แล้วเรื่องพี่กันย์นี่  ยังไงๆ"
"ไม่รู้ว่ะ  เราก็ชอบเค้าอ่ะนะ  แต่เค้าคงไม่ได้คิดอะไรกับเราว่ะ"  
"ถ้าเค้าไม่คิดอะไรกับแก  แล้วเค้ามาหาแกที่วังทำไมวะ"
"ก็ไม่รู้ดิ  ก็อาจจะมาหาตามประสาคนรู้จัก  ขนาดข้อความพี่แกยังไม่เคยตอบมาเลย  จะชอบได้ไง"
"ก็ลองถามดิ" "เฮ้ย  เอางั้นหรอ  "

ตกกลางคืนวันต่อมา   เล่นกูเกิ้ลทอล์กกับพี่กันย์
"เอ่อ  พี่กันย์  มีอะไรจะบอก"
"อะไร  ว่ามา"
"คือ......เอ่อ............"
"อยากบอกอะไรก็บอกมาเลย  พิมพ์แล้วลบทำไม"
"คือ  ปุ๋ยชอบรุ่นพี่คนนึงอ่ะ"
"ใคร  "
"แต่คิดว่า คงไม่มีหวังอ่ะ"

"........ถ้าคนนั้นเป็นพี่  ปุ๋ยคิดถูกแล้ว"  
 

พี่กันย์แรงอ่ะ   ไม่คุยด้วยแล้ว แต่ก็เฉไฉต่อไปเรื่อย   แล้วก็เงียบไป........

เฮ้ย  อกหักอ่ะ   ครั้งแรกในชีวิตเลยที่อกหัก
เพราะปกติไม่ค่อยได้ชอบใครจริงจัง   พอชอบจริงๆก็อกหักอีก  ใจร้ายยย

เช้าวันรุ่งขึ้น
"พีค  เราถามพี่เค้าแล้วนะ"
"จริงหรอ  ว่าไงๆๆ"
"พี่เค้าไม่ได้คิดอะไรกับเราจริงๆด้วยล่ะ  "
"แกไปถามอีท่าไหนน่ะ"
"ก็  บอกไปว่าเราชอบรุ่นพี่คนนึง"
"เฮ้ย  ไปบอกแบบนั้นได้ไง  โห  ไก่ตื่นหมด"  
"ก็  ไม่รู้จะถามว่าไงนี่นา  แต่ก็รู้คำตอบเหมือนกันนั่นแหละ เฮ้อ!!! แล้วพี่เค้าก็ส่งข้อความมาบอกว่า
เรากับเค้าไม่เหมาะกันหรอก เค้าเคยเจ็บกว่านี้มาเยอะ" แหม  เป็นสมจิตรเลย  
"เออๆ ไม่เป็นไรนะ    แล้ววันนั้นพี่เค้ามาหาแกที่วังทำไมวะ "


อกหักแล้ววววววว












ขี้เกียจอ่านกันรึยังคะ
จะกลับดอยละน๊า

[IM]

บักกันย์  -10 

[กันย์]

  ฉันทำอะไรลงไป

[เก้อ]

อ่านสนุกมากครับ

ดูแล้วปุ๋ยก็เป็นคนทันคนนี่นา
ทำไมเจอตัวจริงแล้วอำง่ายจัง

[กันย์]

อำง่ายหรือพี่เก้อเนียนมาก

[เดอะบุ๋ม]

เห้ย  ชอบน้องปุ๋ยว่ะ 

ตรงใจดี ห่ามๆ แบบนี้ใช่เลย


เอาใจพี่ไปเลยน้อง 




บักกันย์ แก 

[Piix]

น้องปุ๋ย สะพานนั้นอยู่ตรงไหน ทำไมพี่ไม่เคยได้ยินเรื่องอธิษฐานเลย

ยังทันไหม จะไปหาเนื้อคู่บ้าง

[บิ๊กเล็ก]

รอฟัง ๆ 


ลบกันย์ระหว่างรอ 

[Romzaikyu]

น้องปุ๋ย สะพานนั้นอยู่ตรงไหน ทำไมพี่ไม่เคยได้ยินเรื่องอธิษฐานเลย

ยังทันไหม จะไปหาเนื้อคู่บ้าง

แล้วก็จะเจอลุงยาม 


ไม่คิดเหรอว่ามันจะมีคนกะไปดักหาแฟนด้วยวิธีแบบนั้นเหมือนกัน 


ป.ล.บักกันย์ ไอ้หล่อเลือกได้

[กันย์]

น้องปุ๋ย สะพานนั้นอยู่ตรงไหน ทำไมพี่ไม่เคยได้ยินเรื่องอธิษฐานเลย

ยังทันไหม จะไปหาเนื้อคู่บ้าง

สะพานตรงทางเข้าวังเลยน่ะครับ ที่มีไก่เยอะๆน่ะ

[HyoPlum]

ไม่เคยรู้เลย 

[Romzaikyu]

นี่ขนาดหล่อนไม่รู้นะ 

[pUiEE]

กำลังเมามันกับการเล่ามากเลย  
เพราะเดี๋ยวกลับดอยไปแล้วจะไม่ได้เล่นอีกนานนนนนนน



ตอนที่7

หลังจากวันนั้นก็ทำใจ  และพยายามหักห้ามใจ
ก็เลยคิดว่า  เป็นน้องก็น้องวะ  อย่างน้อยก็อาจจะได้อยู่ใกล้ๆมากกว่านี้  
ก็เลยทำตัวรั่วเต็มที่(ไม่เก็บอาการปกตินิสัย)

เวลาจะไปไหน  ก็จะชวนพี่กันย์ไปด้วยและก็มีเพื่อนๆปุ๋ยไปด้วย
ส่วนมากจะไปกินข้าวกัน

ช่วงอยู่ว่างๆกับเพื่อน
"พีค  ถ้าเราเผลอตดต่อหน้าพี่กันย์  แกว่าจะเป็นไงมั่งวะ "
" เค้าคงเตลิดเปิดเปิงแบบไม่กลับแล้วล่ะ"
"จริงหรอ   แย่จัง  เราจะพยายามนะ"

ปุ๋ยกับพี่กันย์ก็เจอกันบ่อยขึ้น  แต่ตอนนั้นปุ๋ยทรมานมากเลย
ยิ่งเจอก็ยิ่งชอบ    แต่เค้าไม่ได้คิดอะไรนี่นา
ก็เลยท่องไว้ๆๆๆ  ว่าพี่ชายๆๆๆๆๆๆๆ  
เกือบจะตัดใจได้แล้วเชียว  จนวันหนึ่ง............

"ปุ๋ย  พรุ่งนี้ว่างมั้ยน่ะ"
"ทำไมรึ  "
"ว่าจะชวนไปหางานที่หอสมุด"
"ก็ได้นะ  แต่ดูก่อนละกัน"  
สรุปว่าไป  ชวนพีคกะไมค์ไปด้วย  พี่กันย์ก็หางานไป
ปุ๋ยก็นั่งอ่านหนังสือการ์ตูนไป  "แก  พี่กันย์ชวนแกมาหรอ" ไมค์ถาม
"อือ  เฮ้ย  แต่เป็นพี่น้องกันนะ  จริงๆ "


ตกเย็นหลายวันต่อมา............
ปุ๋ยไปเล่นแบตที่โรงยิมกับเพื่อนๆ  เหนื่อยมากและสนุกมาก
พอเล่นเสร็จก็ชวนพี่กันย์กินข้าว ซึ่งพี่กันย์ก็จะไปเล่นบอลกับเพื่อนๆพี่เค้าด้วย
แต่แวะมากินข้าวก่อน  
ตอนที่นั่งกินข้าวก็มีเพื่อนอีกหลายคนนะ  แต่รู้สึกจะมีสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่ปุ๋ยกะพี่กันย์มากเลย  
พอพี่กันย์ไปเล่นบอล  (แต่ปุ๋ยยังนั่งเล่นกับเพื่อนที่โรงอาหารต่อ)
เพื่อนสาวนางหนึ่งเดินมานั่งด้วยแล้วแซวว่า "แกเป็นแฟนพี่เค้าหรอ"
"ฮึ๊ย  ไม่ใช่  พี่เรา"
"แน่ะๆๆๆๆๆๆ   "
"จริงๆ"  อย่ามาตอกย้ำกันซี่  มันเป็นไปไม่ได้แล้ววว   จริงก็ดีน่ะสิ....รออยู่เนี่ย  

โอ๊ย!!!!!!    พี่ชายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตกกลางคืน...............................
กริ๊งงงง....กริ๊งงงงงง(ตอนนั้นใช้เสียงนี้จริงๆนะ)
เย้ยย  พี่กันย์โทรมาล่ะ ปกติไม่โทรมานะ  ถ้าไม่ใช่เวลากินข้าว
"ฮัลโหลววววววว"
"ปุ๋ยทำอะไรอยู่เนี่ย"
"นั่งเขียนไดอารี่  แล้วพี่กันย์อ่ะ  เตะบอลสนุกมั้ย"
"สนุกอะไรล่ะ  ขาเดี้ยงอยู่เนี่ย  โอยยย  เจ็บอ่ะ"
"เอ๋า  แล้วไปเล่นอีท่าไหนเนี่ย  เป็นยังไงบ้าง"
"เดินไม่ค่อยได้อ่ะ  เหมือนคนขาเป๋เลย   "
"ว๊ายยย   เป๋"
"แหม  ดอก"

จากนั้น  ก็มีชื่อเรียกกัน

พี่เป๋  กับ  น้องดอก  
(ตอนนั้นชอบเพลง  ใจมันไม่ใช่ก้อนหินของวีนัสมากเลยล่ะค่ะ   )

[Romzaikyu]

มันช่างกล้าเรียก

ว่าแต่ได้ตดไปรึยังน่ะปุ๋ย