ซากุระสีเลือด

[อู๋]

นึกว่าถามสีผมฆาตรกร

[slaveofann]

 

[ส้ ม ♥]

ไอ้บ้า 

[หนูอร]

หน้าตาน่ากลัวมาก 

[Kums]

อ่ะปุกเอา มาแปลให้ฟังโลด!!! 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

มีฉากหนีตำรวจไหมอ่ะ ท่าจะมัน

[ออยอิชี่]

นึกว่าถามสีผมฆาตรกร

ย้าก 

[slaveofann]

มีฉากหนีตำรวจไหมอ่ะ ท่าจะมัน

มีสิ และไม่ใช่แค่รอบเดียวด้วย

ค่อยๆแปลไปละกัน มันค่อนข้างยาว


เริ่มจากตอนแรกเลยแล้วกัน

ทัตสึยะ อิชิฮาชิ ชายหนุ่มอายุยี่สิบแปดปี ณ เวลานั้น ได้พบกับเหยื่อครั้งแรกที่บาร์แห่งหนึ่ง
เขารู้สึกต้องตากับชาวต่างชาติคนนี้มาก
จนถึงกับนั่งรอ จนกระทั้งผับเลิกและเดินตามเธอไปตนถึงอพาร์ทเมนท์
เหยื่อของเขามีชื่อว่า ฮอลค์เกอร์ ลินด์เซย์
เป็นชาวอังกฤษหน้าตาสะสวย อายุแค่ยี่สิบสองปีเอง
เป็นครูสอนภาษาอังกฤษอยู่โรงเรียนโนวา เมืองชิบะ ซึ่งอยู่ทางภาคตะวันออกของโตเกียว
ชิบะก็คือเมืองที่เป็นที่ตั้งของโตเกียว ดิสนีย์แลนด์นั่นเอง

ต่อเลยนะ
หลังจากเขาได้ตามหล่อนไป จนถึงหอพัก
ด้วยความคุยเก่ง และพยายามทำตัวให้ดูปลอดภัย หล่อนเลยชวนเขามาคุยต่อบนห้องพัก
(ในความคิดชาวต่างชาติทั่วไป คนญี่ปุ่นนี่คือ คนที่น่าไว้วางใจสุดๆ)
ซึ่งมีเพื่อนร่วมหออยู่ด้วยอีกสองคน  ทัตสึยะคุยเก่งและดูอบอุ่น
ชวนคุยไปคุยมา ก็เลยวาดรูปของเหยื่อให้หนึ่งภาพ เขียนชื่อที่อยู่
ทิ้งไว้ด้วย สุดท้ายตกลงนัดกันมาพบในอีกสี่วันข้างหน้า
เพื่อจะตกลงคุยกันเรื่อง เรียนภาษาอังกฤษแบบไพรเวทคอร์ส

และมันก็คือวันตายของเธอ
เมืองหล่อนตัดสินใจมาพบกับทัตสึยะที่ร้านกาแฟใกล้บ้านเขา
นัดกันอีท่าไหนไม่รู้ สุดท้ายเธอตัดสินใจนั่งแทกซี่ไปบ้านฆาตกรโหด
พอถึงแล้ว เธอยังบอกให้คนขับแทกซี่รอแป๊บนึง เดี๋ยวจะไปตามเพื่อน
และนั่นก็คือเบาะแสสุดท้าย เพราะเธอไม่เคยได้กลับลงมาอีกเลย

เธอหายไปทั้งคืนและไม่กลับมา
พอวันรุ่งขึ้น เพื่อนจึงตัดสินใจแจ้งความ เพราะเธอไม่เคยหายไปโดยไม่ติดต่อมาก่อน
ตำรวจมาตรวจค้นห้อง และพบกับภาพที่มีที่อยู่ของทัตสึยะ
เชื่อกันว่า ถ้าไม่มีภาพนั้น ตำรวจคงทำงานลำบากกว่านี้ ยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร

ตำรวจสองนาย รีบไปตรวจหาหลักฐานเพิ่มเติมทันทีหลังได้รับหมายศาลที่ห้องพักของทัตสึยะ
และ วอ เรียกกำลังเสริมอีกเจ็ดนาย รวมเป็นเก้านาย
พอไปถึงห้องพัก เปิดประตูเข้าไป ก็พบกับความเงียบจนน่าขนลุก
เดินผ่านไป จนถึงระเบียง ก็พบศพของเหยื่อนอนอยู่ในอ่างน้ำที่เต็มไปด้วยทราย
และสารประกอบบางอย่างที่น่าจะเป็นส่วนผสมสำหรับทำคอนกรีต
ทัตสึยะ นำเธอและอ่างน้ำไปทิ้งไว้ตรงระเบียงเพื่อให้คอนกรีตแข็งตัวนั่นเอง!!

ตัวของฆาตกรโหดเอง เดินตีนเปล่า แบกกระเป๋าเป้ลงมาข้างล่าง
หลังจากเห็นตำรวจหลายนายยืนเฝ้าหน้าอพาร์ทเมนท์
เขาก็รู้ทันที ว่าโดนเล่นแน่ๆ
ก็เลยวิ่งหนี ทันพลัน
ตำรวจเจ็ดคนวิ่งกวดทันที และตำรวจนายหนึงสามารถคว้าข้อมือเขาไว้ได้
แต่ทัตสึยะก็สะบัดจนหลุด และวิ่งหนีจนรอดพ้น
เรียกได้ว่า ตำรวจญี่ปุ่น ไม่เคยเสียหน้า กับการที่คนร้ายเพียงคนเดียว
หนีการจับกุมของตำรวจเกือบสิบนายแบบนี้มาก่อน
หลังจากนั้น ตำรวจอีกกลุ่ม ยังตามจนเจอทัตสึยะ
ทีนี้เขาวิ่งสับขาหลอก และซิกแซกหนี อีกครั้ง
สื่อประนาม จนตำรวจแทบมุดแผ่นดินหนี

สุดท้ายเขาหนีไปได้ พร้อมกับทิ้งศพที่ถูกข่มขืนและถูกซ้อมโหด
พันด้วยพลาสติก เปลือยนอนในอ่างทราย

มาดูประวัติของฆาตกรรายนี้ดีกว่า
ทัตสึยะ เป็นคนตกงาน แต่มีสตางค์นะจ๊ะ
พ่อเป็นหมอ แม่เป็นหมอฝัน มีเงินใช้เดือนละสี่หมื่นบาทจากพ่อแม่
แต่ตัวเขาเกเร เคยโดนคดีวิ่งราวกระเป๋า และทำร้ายผู้หญิงมาก่อน
แต่ไม่เคยติดคุก เพราะไปจบในศาล เรียกง่ายๆ พ่อแม่รวย ก็จ่ายค่าเสียหายกันไปนั่นแหละ
แถมตัวเขาเองก็เคยถูกร้องเรียน เรื่องเป็นโรคจิต ติดตามนักศึกษามหาลัยมาก่อนด้วย

เดี๋ยวมาเล่าต่อนะ ว่าหนีไปไหน หนียังไง มันไม่แพ้กันเลย

[หมีเล็ก]

 


สนุกมาก!!!!

[Nichnan]

 
เอาอีก เอาอีก

[Bellbells]

กรี้ดๆ เอาอีกๆๆ

[slaveofann]

เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเล่าต่อนะ 
เป็นคดีที่ดังมาก จนลงวิกิพีเดียเลยล่ะ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

โห หนุก มันมาก เหมือนดูหนังฆาตกรรม
แต่ฮาตอนที่คนนำจับบอกว่าเป็นสิบล้านลอยมาอ่ะ 

[ออยอิชี่]

ยิ่งอ่านยิ่งนึกถึง
ชินดะอิปุก กับ คดีปริศนา 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

กินดะอิปุก กับเกดลดาปริศนา