คุณถาม กำนันแม้น };oO= ตอบ

เริ่มโพสต์โดย Dayight, 26 พ.ค. 2008, 22:14 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป

กำนันเคยอยากได้อะไรแล้วไม่ได้มั้ยคะ จะทำยังไงคะ ทำใจปลงไม่เอาแล้วก็ได้ หรือว่าจะรอต่อไปแล้วพยายามต่อไปคะ
เราแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่เราทำปัจจุบันให้ดีได้

กำนม.};oO=

ในมิติที่หนึ่งนั้น
สั้นหรือยาว มีค่าเท่ากัน
ลองมองก้านไม้ขีดจากปลายก้านดูสิ
มันเป็นจุด หรือขีด ล่ะ
อยู่บ้านไร่ ไร้เน็ต พี่จะกางมอสกิโต้เน็ต เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง เดินตามสายรุ้ง ทิ้งเมืองกรุงไว้กับเธอ ..

เดอะบุ๋ม

ขอบคุณค่ะ  :46: :32:

เหมือนจะ งง แต่ก็เข้าใจ


เวลาพิมพ์ให้อ่าน หรือพิมพ์อธิบาย

ลุงกำนันพิมพ์ยาวๆแบบนี้  
มีหลายคนไม่เข้าใจ  
ลุงกำนันรู้ตัวไหมคะ
หรือ
คิดว่าเขาเข้าใจแล้ว  
หรือ
คิดว่า เขาไม่เข้าใจก็ไม่รู้ ผมไม่อธิบายให้ไปคิดเอาเอง
หรือ
มี สาเหตุอื่น

โปรดชี้แจง    :46:

บุ๋มว่า บางที การส่งสารสั้นๆ กระชับ มันก็ทำให้เข้าใจได้ง่ายกว่า ส่งสารมายืดยาวนะคะ

ย้ำว่าบางที    :46:

เพราะบางทีบุ๋มก็งง  :42:

หมีโหด*

ตกลงลุงกำนันได้นอนไหมคะ  :37:
ตามหารักแท้ค่ะ โฮกกก

กำนม.};oO=

#754
ข้อแรก
ผมไม่ได้ต้องการส่งสาร
ผมสงสาร จึงเขียนไว้ด้วยเมตตา
คนอ่านก็ควรมีเมตตาต่อสิ่งที่ผมเขียน
เพราะผมเขียนไว้ให้โลก
อย่าโลภมาก อย่าหวงของ
ค่าไม่เคยจะอยู่ที่คำตอบหรือความเข้าใจ
ค่าอยู่ที่น้ำใจที่จะตอบ
โลกนี้ไม่ได้มีมิติเดียว
โปรดพิจารณา
..
ข้อสอง
คนไม่งงก็มีครับ
สงสารคนงง แต่ควรฝึกการอ่าน
ผมอ่านผมก็งง ผมไม่อ่านผมไม่งง
น้องแอนน เรียนรู้เคล็ดนี้ได้รวดเร็วนัก มิ๊บๆ :)
ป.ล. บุ๋ม ลดอีโม และบรรทัดลงให้กระชับกว่านี้แล้วผมจะอ่าน
อยู่บ้านไร่ ไร้เน็ต พี่จะกางมอสกิโต้เน็ต เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง เดินตามสายรุ้ง ทิ้งเมืองกรุงไว้กับเธอ ..

เดอะบุ๋ม

โอเคค่ะ ขอบคุณสำหรับคำตอบ :46:

บุ๋มจะไม่ถาม และไม่พูดเรื่องนี้อีกต่อไป

ใครที่งงโปรดเข้าใจตามนี้ ลุงกำนันได้ออกมาชี้แจงแล้วนะคะ

แต่ขอออกตัวทำนองเหมือนกินปูนร้อนท้อง
ว่าไม่ได้โลภมากแต่ประการใด

ที่เสนอตัวถาม เพราะเห็นว่า
ลุงกำนันอาจจะไม่รู้ตัวหรือเปล่า ว่ามีคนไม่เข้าใจ

เมื่อรู้ดังนี้แล้วว่า ไม่ต้องการส่งสารอะไร ก็จะไม่ซักอีก
ส่งสาร สงสาร  ต่างกันแค่ไม้เอก ไม้เดียว คดีก็พลิก คำก็เปลี่ยน

ในเมื่อไม่ต้องการส่งสาร คำพูดบางทีก็ไม่จำเป็น

แค่ส่งสายตาให้กันก็น่าจะเดาออก ว่าคิดกันอย่างไร

จบ.

จบในนี้คือจบ และไม่ต้องการพูดหรือรับฟังอะไรเกี่ยวกับเรื่องอ่านแล้ว งง  ต่อ

สวัสดีค่ะ  :46:

Dayight

ตูงง ว่ะบุ๋ม

มี ไม้อ่ง ไม้เอกด้วย

:30: :30:
กินรอบวง

เดอะบุ๋ม

ก็สงสาร   กับส่งสาร   

เพิ่มแค่ไม้เอก  บน ส.เสือ

คำก็เปลี่ยนความหมาย


แค่นี้ตรงไหนน่างงเหรอตั้ง  :37:


❤ ตูน ❤

เฮ้อ ถ้าถามตูน บางทีตูนเองก็งงกับที่กำนันเขียนนะคะ
แต่ก็พยายามลองอ่าน ๆ ศึกษาดู รู้สึกว่า อืม แต่ละตัวอักษรแต่ละคำพูดมันมีอะไรในตัวมัน
น่าอ่าน น่าทำความเข้าใจดี แต่บางครั้งก็ยังไม่เ้ข้าใจ จะว่าตูนโง่ก็ได้นะ แต่ตูนไม่เข้าใจจริง ๆ

แต่ทำไมกำนันไม่คิดบ้างคะว่า ที่น้องบุ๋มมันมาถาม เพราะเค้าอยากรู้และอยากเข้าใจ
ในสิ่งที่กำนันพิม คนที่เค้าสนใจ และ มาอ่าน แต่ไม่เข้าใจเลยมาถาม ถ้ากำนันเมตตาอธิบายคงจะดีกว่าตอบแบบนี้  :46:

กำนม.};oO=

อ้างคำพูดจาก: หมีโหด* เมื่อ 09 ก.ค. 2008, 14:52 น.
ตกลงลุงกำนันได้นอนไหมคะ  :37:
ผมหลับในแนวตั้ง
ฟังดูเหมือนม้วนเสื่อไหม?
อยู่บ้านไร่ ไร้เน็ต พี่จะกางมอสกิโต้เน็ต เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง เดินตามสายรุ้ง ทิ้งเมืองกรุงไว้กับเธอ ..

หมีโหด*

วิธีอ่านคือ อ่านบรรทัด เว้น บรรทัดค่ะ  :37:
ตามหารักแท้ค่ะ โฮกกก

Dayight

การเขียน สงสารของลุงกำนัน ออกแนว กลบทวัวพันหลัก ผสม กลบทเมขลาโยนแก้ว ครับ

ผมไม่ได้ต้องการส่งสาร
ผมสงสาร จึงเขียนไว้ด้วยเมตตา
คนอ่านก็ควรมีเมตตาต่อสิ่งที่ผมเขียน
เพราะผมเขียนไว้ให้โลก
อย่าโลภมาก อย่าหวงของ
ค่าไม่เคยจะอยู่ที่คำตอบหรือความเข้าใจ
ค่าอยู่ที่น้ำใจที่จะตอบ
โลกนี้ไม่ได้มีมิติเดียว
โปรดพิจารณา
..
ข้อสอง
คนไม่งงก็มีครับ
สงสารคนงง แต่ควรฝึกการอ่าน
ผมอ่านผมก็งง ผมไม่อ่านผมไม่งง
น้องแอนน เรียนรู้เคล็ดนี้ได้รวดเร็วนัก มิ๊บๆ :)
ป.ล. บุ๋ม ลดอีโม และบรรทัดลงให้กระชับกว่านี้แล้วผมจะอ่าน


๐ กลบทวัวพันหลัก ๐

....บังคับซ้ำคำท้ายวรรคแรก กับคำต้นวรรคต่อไปทุกวรรค....

ตัวอย่าง

๐ เกรงกลัวตัวยากไร้........ให้ออม
ออมทรัพย์สินเก็บรอม..........ริบไว้
ไว้ใช้จ่ายยามตรอม.............ตรมยาก
ยากยับจับจ่ายใช้................ทรัพย์นี้ที่ออม

๐ กลบทเมขลาโยนแก้ว ๐
...บังคับซ้ำ ๒ คำท้ายวรรคแรก กับคำต้นวรรคต่อไปทุกวรรค....

๐ โอ้ดวงใจไกลจากพี่ตรมจิต
ตรมจิตนั่งครวญคิดคนึงหน้า
คนึงหน้ายอดรักเมื่อจากลา
จากลาแก้วตาฤทัยตรอม
ฤทัยตรอมออมอดเพราะรสรัก
รสรักจักห่างหายให้คิดหวง
คิดหวงจันทราสุดาดวง
สุดาดวงจะควงใครที่ไหนชม





ล้ำลึกครับ :12:
กินรอบวง

กำนม.};oO=

ผมเห็นใจ ผมไม่ใช่ครู นะครับ
ผมใจร้าย
ผมเลี้ยงเด็กแบบบุฟเฟต์
ผมมีคนเดียว มีพลังงานอยู่แค่หางกระดิก
การเทคแคร์เรื่องหยุมหยิม บางทีไม่ใช่หน้าที่ของกำนัน
บางคนปกครองทั้งประเทศ ด้วยการชี้นิ้วและขยับปาก
ที่ผมทำนี้ สุดความสามารถอันระทมบนพาหนะกลางฟ้ามืด
หนูคิดว่าผมไม่พยายามหรือครับ ผมเสียใจ :(
ผมไม่เอาใจใคร ผมไม่สร้างภาพแบบนั้น มันเหนื่อยเกิน
ลองพิจารณาและจินตนาการประกอบ ว่าผมตอบไปทำไม
หากจะอ่าน โปรดอย่าตัดพ้อ
เพราะนั่นทำให้ผมท้อจนหมดแรง
อยู่บ้านไร่ ไร้เน็ต พี่จะกางมอสกิโต้เน็ต เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง เดินตามสายรุ้ง ทิ้งเมืองกรุงไว้กับเธอ ..

❤ ตูน ❤

 :46: ขอบคุณค่ะกำนัน อย่าท้อเลยค่ะ ยังอยากศึกษา อยากอ่านอยู่ค่ะ

ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป

โห กลบทวัวพันหลัก ผสม กลบทเมขลาโยนแก้ว  :06: ล้ำลึกมาก งง แต๊กกันไป สงสัยตอนเรียนภาษาไทยเนี่ยป้าไม่ตั้งใจแหงมเลย(มัวแต่นั่งวาดรูปน่ะสิ  :42: )

ปล.กำนันไม่สนใจป้า ( หนูแป้ง  :21: ) เลย  :05:
เราแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่เราทำปัจจุบันให้ดีได้

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines