กรณีศึกษา : lordbsd (แตกหน่อ)

[เดอะบุ๋ม]

เรื่องของเรื่องคือเรากันเองก็คุยประเด็นภาษามาหลายสิบหน้า (ใน 70 หน้านี่แหละ)
พอคุณพี่เขาเข้ามาอ่านรวดเดียวเจ็ดสิบหน้าแล้วกลั่นออกมาเป็นความคิดนี้
ซึ่งดี ดีที่เขามาดี

ก็เลยยังไม่อยากให้ล็อกกระจู๋ปิดประเด็นน่ะครับ
เข้าใจนะครับ กรณีที่จะล็อกกระจู๋น่าจะเกิดจากกระจู๋ที่โพสต์ใหม่
ที่ซ้ำละโว้เป็ดเกินกว่าจะหาอะไรมาแซวกันได้แบบนี้ดีว่าครับ

เค้าอ่านแค่สามสิบกว่าหน้าเองค่ะ 



   

[Buob Marley]

เรื่องของเรื่องคือเรากันเองก็คุยประเด็นภาษามาหลายสิบหน้า (ใน 70 หน้านี่แหละ)
พอคุณพี่เขาเข้ามาอ่านรวดเดียวเจ็ดสิบหน้าแล้วกลั่นออกมาเป็นความคิดนี้
ซึ่งดี ดีที่เขามาดี

ก็เลยยังไม่อยากให้ล็อกกระจู๋ปิดประเด็นน่ะครับ
เข้าใจนะครับ กรณีที่จะล็อกกระจู๋น่าจะเกิดจากกระจู๋ที่โพสต์ใหม่
ที่ซ้ำละโว้เป็ดเกินกว่าจะหาอะไรมาแซวกันได้แบบนี้ดีว่าครับ

มีสอนไม่ใช่เรอะ

[จักรี]

กรณีหลอดอะครับ ผมว่าไม่ต้องก็ได้มั้งครับ  ยกดื่มเลยไม่ได้เหรอ

[อู๋]

 

[นักศิลปะ]

เห็นด้วยกับความเห็นส่วนหนึ่งของคุณ mons นะครับ
มันน่าสนใจตรงที่ทำไมหนอ เด็กมันถึงคุยกันรู้เรื่องรู้สึกได้เลยครับว่านี่คือก้าวหนึ่งของภาษาไทย
มันจะก้าวไปข้างหน้าหรือถอยหลังลงคลองก็ว่ากันไป แต่มันก็เป็นอีกหนึ่งก้าวที่เราต้องสนใจ

เพราะ ท่านทั้งหลาย
เข้าสู่ วัยนึง ซึ่งไม่ใช่วัยรุ่นแล้วยังไงละครับ
วัยๆ นึง ซึ่งไม่ใช่วัยรุ่นอีกต่อไป
ก็จะเกิด มายาคติแบบนี้แหละครับ

และไม่ใช่เฉพาะ ภาษาด้วย
จะลุกลามเป็นทัศนคติ การแต่งตัว
การเป็นอยู่และ ใจคอ

[Buob Marley]

ป๋มยังรู้เรื่องอยู่นะงัฟ /

[Earthchie]

ป๋มยังรู้เรื่องอยู่นะงัฟ /

แต่อ่านยากมาก  ยิ่งๆยาวๆเป็นบทความแล้วอ่านเจอคำว่า ก้อ อารมณ์สะดุดเหมือนกันนะครับ ยอมรับเลยว่าไม่ชิน

แต่ก็ไม่เห็นจำเป็นอะไรที่ต้องดิ้นรนวิวัฒนาการไปนี่ครับ ที่ใช้กันปัจจุบันนี่ คุยกันไม่เข้าใจเหรอ 

[จักรี]

ปาสา ทรัย อั่นง่ายจาไต

[Romzaikyu]

ฆวยอะงัฟ พวกเมิง 

[จักรี]

จะว่าไปเป็นการ พัฒนาของภาษาจริงๆ นะครับ เป็นการคิดที่แยบยลมากๆ
ผมมาลองคิดตาม ไม่รู้ว่าเด็กๆ เขาคิดกันได้อย่างไร เก่งจริงๆ

ไม่เชื่อมาลองคิดตามกันดูนะครับ

อย่างเช่น คำว่า  ใคร  ก็จะเปลี่ยนเป็น ครัย
ซึ่ง ใครอาจจะไม่เคยคาดคิดว่า คำว่า ครัย มันสะดวกในการใช้งานมากครับ
โดยเฉพาะกรณีที่เราทักคนที่ไม่เคยคุยกันมาก่อน     สวัสดีครัย
คล้ายๆ กับสวัสดีครับ แต่ไม่ใช่ มันมีความหมายลึกซึ้งกว่านั้น
นั่นก็คือ เป็นการพิมพ์ทีเดียว ได้ทั้งทักทายและก็ถามด้วย โอ้ว เยียมจ๊อดจริงๆ ครับ
ผมไม่นึกเลยว่าเด็กๆ เขาจะคิดกันได้ซับซ้อนขนาดนั้น 
สรุปคือพิมพ์ผิดๆ เอาไว้จะได้ใช้งานได้สะดวก นั่นเอง

[นักศิลปะ]

ลุงซัน เคยยกตัวอย่างว่า
ถ้าไม่รีบจะไปตายจริงๆ ก็ควรใช้ใคำให้ถูก 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

โอ้ กระทู้นี้ไม่เคยเห็นมาก่อน สงสัยจะพลาดไป 

[mons]

ผมล่อเป้ารึเปล่าครับเนี่ย 

อื้ม แต่ลองๆคิดดู การเปลี่ยนผ่านแบบนี้แทบจะเป็นธรรมดานะที่อะไรๆมันเปลี่ยนแบบที่เรารับมันไม่ได้ ในแง่นี้ที่เรายอมรับมันไม่ได้เพราะเราไม่ได้สะดวกสบายเหมือนที่เด็กเค้าคุยกันรู้เรื่องรึเปล่าไงครับ แล้วพยายามใช้อำนาจที่ผูกกับกฏเกณฑ์บางอย่างที่เราถูกสอนว่ามันถูก ไปพยายามตัดสินเค้า(ยิ่งเราเป็นชนอีกกลุ่มหนึ่งที่เริ่มมี หรือมีอำนาจแล้วในสังคม และผูกติดกับความเป็นทางการเข้าไปอีก) มันน่าคิดครับถึงกระบวนการที่เรารู้สึกต่อต้าน ปฏิเสธ ว่าเพราะเหตุใด ถ้ามองซ้อนเข้าไปอีกด้วยว่า ไอ้ที่ว่าถูกมันคือมาตรฐานที่เราเชื่อว่ามันถูกไรอย่างนั้นนะครับ มันยิ่งแล้วใหญ่ เพราะในแง่หนึ่งเราไปสร้างความถูกต้องชอบธรรมให้มาตรฐานนั้นเองด้วยการเชื่อ หรือชอบ หรือเคยชิน ทีนี้มันก็ดูจะเป็นน้ำหนักที่ถ่วงลงมาในการอธิบายความไม่สบายใจ หรือไม่ชอบ หรือรำคาญสายตาให้กับตัวเองได้มั้งครับ จากนั้นก็เริ่มเกิดพฤติกรรมการใช้อำนาจต่างๆนาๆในการปฏิเสธ หรือเริ่มที่จะด่า หรือบีบให้มันกลายเป็นพฤติกรรมที่ไร้คุณค่า (สิ่งที่คุณปฏิเสธกลายเป็นสิ่งไร้คุณค่าหรือมีคุณค่าในแง่ลบมากขึ้น มันย่อมย้อนกลับมาทำให้สิ่งที่คุณยอมรับมีคุณค่าขึ้นเสมอ หรืออย่างน้อยที่สุดก็เท่าเดิม แต่จะมีบางสิ่งที่ถูกกีดกันออกไป)

ก็เป็นแค่คำอธิบายแนวหนึ่ง ไม่ได้ตั้งใจล่อเป้านะครับ   
เหมือนจะพลาด แต่อยากร่วมแบ่งปัน ฮ่าๆ

[iannnnn]

ไม่พลาดครับ ยินดีๆ

[นักศิลปะ]

แต่เคาะบรรทัดสักหน่อย
ก็อ่านง่ายดีนะ