งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[roundbol123]

กรกฏาคม เดือนนี้งานทะลัก วิกฤติมากๆ  

ลองเป็นแม่ค้าดู เพราะมีคนบอกว่าทำมาค้าขายนี่แหละรวยสุด
ลงตังกะเพื่อนคนละเจ็ดพันทำจี้ทองเหลืองขายงานรับปริญญา
รีบทำมากกกกกกกกก รีส่งรีเสิชตอนไปขายไม่มี
ผลคือเจ๊ง   ขายแพงไปมั้ง คนไม่ซื้อ
แต่อย่างว่า ปกติงานรับปริญญาก็ไม่ไป ซื้อของให้ใครไม่เคยซื้อ
แต่มีแผนถอนทุนคืนในระยะยาวๆ ด้วยการรับ pre-order ออกแบบกับทำของที่ระลึกแนวๆนี่อยู่



ขนาด นิ้วครึ่ง เป็นสร้อย ล่ะ
เดี๋ยววันพุธจะลองเอาไปขายที่ศิลปากร แต่แพกเกจต้องเปลี่ยนใหม่หมด เพราะอันเก่าทำเป็น ฬ
มีคำแนะนำเรื่องขายของบอกหน่อยนะคะ อันนี้อยากได้ทุนคืนจัง  



หลังจากสร้อยคือทำเสื้อขายงานแฟต ที่มาคือเพื่อนชวน เออทำก็ทำ หมดเป็นหมื่นเหมือนกัน  
เสื้อนี่ก็งานด่วน งานรีบ และผิดแผนเยอะมาก แบบจากที่คิดไว้แรกสุดกับแบบไฟนอลห่างกันลิบลับ
ทำเองหมดเลยตั้งแต่ ไปเลือกผ้า ออกแบบ เอาผ้าไปตัด เอาไปร้านสกรีน สกรีนไม่ได้ เลยเปลี่ยนลายมาทำลายปัก
วิ่งไปวิ่งมาระหว่างร้านเสื้อ หอ ร้านปัก ขับรถกันกระหน่ำ เหนื่อยสาส  

กลัวว่าจะขายไม่ได้มากๆ เพราะงานแฟตมีแต่ขายเสื้อ
แต่ขายดีแบบฟลุกๆเหมือนกัน งงสั้ส
เอาเป็นว่าตอนนี้ได้ทุนคืนทั้งสร้อยทั้งเสื้อ เหลือกำไรนิดๆหน่อยๆ (แต่ตอนนี้กำไรหมดแล้ว )



https://www.facebook.com/thehappypinata
IG : thehappypinata

ฟีดแบคจากลูกค้าก็ดี มีมาถามว่าปกติขายที่ไหน ขอนามบัตร นั่นนู่นนี่ มีขอถ่ายรูปกับแม่ค้าด้วย รู้สึกเซเลบมากๆ
สรุปว่าฟินสุดคือทำอะไรเอง ขายเอง แล้วมีคนชอบนี่มันฟินชะมัด  
แต่อยากได้คำแนะนำเพิ่มนะ เพราะพอมาขายออนไลน์แล้วแม่ง ย้ากยาก
จะหาลูกค้ามาจากไหน อะไรยังไง  เออเป็นแม่ค้านี่โคตรยากเลย TT

------------------------

ปล.
กะว่าจะดึงภาวะศิลปินกลับมาละ ไปเป็นมือรับจ้างมานานจนไม่ได้ทำไรของตัวเองเลย
ล่าสุด (เมื่อวาน) เพิ่งมีโอกาสทำงานภาพประกอบงานนึง แต่เป็นงานที่กำลังจะเอาไปเสนอ สนพ
เลยปฏิเสธไปเพราะอ่านเรื่องแล้วมันหลุดไปจากแนวที่เราจะทำได้
แล้วก็รู้สึกว่าถ้าต้องอยู่ตั้งแต่ขั้นเสนอ สนพ  ... เขียนเองเหอะ ทำอันที่สบายใจเหอะ
เออ งั้นเดือนหน้าว่าง เขียนเลย   จะเขียนจริงๆละจ้า  


ปลล. ทั้งหมดทั้งมวลที่เล่ามา เริ่มคิดเริ่มผลิตตอนต้นเดือน กค. สรุปว่ามี 20 วัน
โดยที่ระหว่างนั้นเรียน จันทร์พุธพฤหัสศุกร์ สอนพิเศษวันเสาร์ มีการบ้านที่มหาลัย และมีจ๊อบจากป๋าเลย์อีก
วัยรุ่นนี่ก็ดี มีพลัง แต่ตอนนี้ใช้พลังหมดแม็กแล้ว
มีตังแล้ว... แต่ตอนนี้ร่างพังมาก เข้าโรงบาลหมดเป็นพัน เข็ดแล้วค้าบ

[Bellbells]

  นานาร่างสาม

[น้ำแข็งไส]

กรกฏาคม เดือนนี้งานทะลัก วิกฤติมากๆ  

ลองเป็นแม่ค้าดู เพราะมีคนบอกว่าทำมาค้าขายนี่แหละรวยสุด
ลงตังกะเพื่อนคนละเจ็ดพันทำจี้ทองเหลืองขายงานรับปริญญา
รีบทำมากกกกกกกกก รีส่งรีเสิชตอนไปขายไม่มี
ผลคือเจ๊ง   ขายแพงไปมั้ง คนไม่ซื้อ
แต่อย่างว่า ปกติงานรับปริญญาก็ไม่ไป ซื้อของให้ใครไม่เคยซื้อ
แต่มีแผนถอนทุนคืนในระยะยาวๆ ด้วยการรับ pre-order ออกแบบกับทำของที่ระลึกแนวๆนี่อยู่

อันนี้เก๊าอยากได้ไปให้เพื่อนมีของไหมนานา 

[iannnnn]

เชียร์คนอย่างนานานี่แหละ
มีพลังอะไรก็ใส่ซะในช่วงมหาลัยเนี่ย พีกสุดละ
ถ้าไม่รุ่งก็เจ๊ง แต่อย่างน้อยก็มีเวลาให้เจ๊งอีกเยอะ

[PalmySyd]

นานาเจ๋ง
กรี๊ดๆ เป็นแฟนคลับ ติ่งนานา

[โบว์]

เป็นวัยรุ่นก็ดีมีพลัง เหมือนโดนคำนี้ทำร้ายจิตใจยังไงไม่รู้

[roundbol123]

อีกนิดนึง อันนี้กึ่งระบายใจ เรื่องเดิมๆซ้ำซาก

คือตอนนี้มีคนเลี้ยงใช่มะ ถึงเค้าจะลำบากกว่าปกติ แต่นานาสบายได้ยันปีสี่
นานาเองก็พยายามจะออกจากภาวะที่ต้องพึ่งคนอื่น เริ่มหันมาพึ่งตัวเองบ้าง

แต่จนบัดนี้  บ้านที่เชียงใหม่ก็ไม่มีแววจะพึ่งตัวเองได้ซะที
พึ่งคนอื่น (พ่อ) มาตลอดยี่สิบปี จนตอนนี้ไม่มีพ่อให้พึ่งละ
ดันกลายเป็นว่า

ตอนนี้ยิ่งนานาประสบความสำเร็จเท่าไหร่
บ้านที่เชียงใหม่ก็เร่ิมหันมาพึ่งเรามากขึ้น

จากปกติที่แบ่งเงินเดือนให้ที่บ้านบ้างเวลาที่เค้าไม่มี
ล่าสุดตอนนี้คือต้องจ่ายค่าเทอมให้น้องละเพราะแม่ไม่มีเงินเก็บ  
เฮ้ย กลัวนะเนี่ย ตอนนี้ปีสองเองนะ  

เรื่องของเรื่องคือกลัวอะ  ดีใจได้แปปเดียว ก็ต้องมาคิดว่าสิบปีต่อจากนี้จะไม่ได้มีแค่ตัวเองแล้วนะ
ต่อจากนี้ต้องเลี้ยงน้องนะ (เนี่ย มันเริ่มตั้งแต่ตอนนี้แล้วนะ)
ต้องช่วยแม่นะ ต้องเลี้ยงยายนะ
มันต้องเป็นอย่างนี้แน่ๆอะ แล้วไม่ได้มั่นใจในตัวเองขนาดนั้น ไม่ได้พร้อมจะรับขนาดนั้น

แล้วบังเอิญว่า ไม่ได้มีทัศนคติลูกกตัญญูจ๋าๆขนาดนั้นอยู่ในหัวด้วย เลยไม่ได้รู้สึกแฮปปี้
คือนานาเห็นวงจรชีวิตพ่อ ที่ทำงานหนักเพื่อเป็นเสาให้คนทั้งโคตร
จนสุดท้ายตัวเองพัง แล้วทุกคนที่มาพึ่งพิงเค้าก็เลยพังกันหมด
ไม่อยากให้เกิดโมเดลนั้นซ้ำอีกรอบ ทางออกที่นานาต้องการที่สุดสำหรับอนาคต
คือการหมดห่วงเรื่องแม่กับน้อง ... อยากให้เค้าพึ่งตัวเองได้อะ
(แม่เพิ่งจะสี่สิบเอ็ด แม่ไม่ได้แก่ขนาดนั้นนะ ไม่ดีเหรอถ้าต้องใช้เงินแล้วมีใช้ไม่ต้องขอใครอะ  )

จนบัดนี้คือรู้สึกกลัวๆ ไม่มั่นคง สงสัยตลอดเวลา คิดอยู่เสมอนะว่ากำลังทำเรื่องที่เกินตัวไปไหม
กำลังกังวล กำลังคิดถึงเรื่องที่ยังมาไม่ถึงรึเปล่า (แต่เอาจริงๆคือมันก็ต้องมาถึงสักวันไม่ใช่เหรอ)

ตอนนี้ยิ่งทำอะไรให้ตัวเองมั่นคงเท่าไหร่ แข็งแรงขึ้นเท่าไหร่
ภาระที่ต้องรับมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น

มีความสุขได้แปปเดียว เรื่องน่ากลุ้มก็เข้ามาใหม่
วนไปวนมายังเงี้ย แต่ก็ช่วยไม่ได้เนอะ  

เรื่องพวกนี้ทำให้รู้สึกว่าโคตรจะเด็กเลย
ปัญหาใหญ่กว่าตัวเยอะ 555


ปล.แต่รู้สึกว่าต้องทำให้ได้นะ และจะทำได้ด้วย แต่ระหว่างนี้เหนื่อยง่ะ
ปะ ไปสตอเบอรี่ฟิลด์ 

[ณต]

ทำไมพอรู้อายุแม่นานา
แล้วตูรู้สึกสะเทือนใจบอกไม่ถูก 

[roundbol123]

ลุงณต ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

[ณต]

กลับเมืองไทยไปหนนี้แวะสตอเบอรี่ฟิลด์หนเดียวเอง
เลยไม่ได้เจอนานาเลย

[Buob Marley]

ลุงณต ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

[iannnnn]

คราวหลาน

[เทอร์โบบูสเตอร์]

อยากเห้นนานาลุคเด็กมัธยมอีกซักครั้ง จากลุงแก่ๆ

[PalmySyd]

ความรู้สึกเหมือน นานา เป็น สาวน้อยกู้โลก
โหดฝัด

[ณัฏฐ์]

อยากเห้นนานาลุคเด็กมัธยมอีกซักครั้ง จากลุงแก่ๆ

เดี๋ยวๆๆ