งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Buob Marley]

room magazine นิตยสารที่อย่างทำงานด้วยมาตั้งกะขึ้นปีสอง (ครั้งแรก)
โทรมาขอนัดสัมภาษณ์...

ทำไมโทรมาตอนนี้ฟะ ตูสมัครไปตั้งสามเดือนฝ่าแล้ว
แล้วเสือกมาเรียกตอนที่ตูกำลังแฮปปี้กับงานใหม่เลย

[แอ้]

อ่าน Room เยอะมากๆ
เป็น Magazine ที่ชอบเลย 

ลองไปสัมพลาดดูดิ เผื่อมีอะไรดีๆ หรือถ้าไม่มีอะไรดีๆ จะได้รู้ 

[Buob Marley]

ตอบรับสัมภาษณ์ไปแล้ว
อยากไปรู้ไปเห็นเหมือนกัน จับพลัดจับพลูได้ขึ้นมาล่ะลำบากอีก

แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้ไม่คิดว่าจะดีกว่างานที่ทำแน่นอน

ปล. ทำไมไม่เรียกเร็วๆ ฟะ

[แอ้]

ชีวิตก็เป็นอย่างนี้เสมอล่ะจ้ะ 

[Ah!]

ทำหนังสือสนุกสุดแล้วบวบเอ๊ย
ได้กิน ได้เที่ยว ได้เห็นงานดีๆเยอะแยะ







ยุแหลก

[อู๋]

จริงด้วย ได้พักที่ดีๆด้วยหนิ 

[Buob Marley]

เนี่ย แล้วก็มาเชียร์กันแบบนี้

เดี๋ยวนะ เขาแค่เรียกไปสัมภาษณ์เอง ยังไม่ได้รับซะหน่อย ไว้ได้แล้วค่อยมาเครียดมั้ย

ปล. พอคิดถึงความก้าวหน้า + ผลตอบแทน ยังไงก็ไม่คิดว่าจะดีสู้ที่นี่ได้

[ยุนเอ]

ทำนิตยสาร ได้นางแบบด้วยนะ 

[อู๋]

แต่ถ้ามองอนาคตก็ทำที่ปัจจุบันไปเถอะบวบ

[Buob Marley]

นั่นดิ

[HyoPlum]

เคยคิดจะไปสมัครเหมือนกันเพราะมันใกล้บ้าน  

ในชั้นปีมีทำอยู่ตั้งสองคน  
ปุยอ่ะทำอยู่รูมกับเต้

[Buob Marley]

พี่ปุยพี่รหัสผม

[Buob Marley]

room magazine นิตยสารที่อย่างทำงานด้วยมาตั้งกะขึ้นปีสอง (ครั้งแรก)
โทรมาขอนัดสัมภาษณ์...

ทำไมโทรมาตอนนี้ฟะ ตูสมัครไปตั้งสามเดือนฝ่าแล้ว
แล้วเสือกมาเรียกตอนที่ตูกำลังแฮปปี้กับงานใหม่เลย

ไปสัมภาษณ์มาแล้วครับ
เขานัดบ่ายโมง ไปถึงเที่ยงครึ่ง ฝ่ายบุคคลเงียบกริบ ปิดไฟด้วย ก็เลยไปหาที่นั่งริมน้ำ กินน้ำชา สูบบุหรี่สบายใจ
ระหว่างนั้นก็โทรหาพี่รหัสที่ทำงานที่นั่น ปรากฎว่าแกไม่อยู่ ก็ไม่เป็นไร ก็เล่าให้ฟังว่าอะไรยังไง แกบอกว่าเป็นในฟบ. แล้วล่ะ นึกว่าจะไม่มาแล้วซะอีก
พอใกล้บ่ายโมงกลับไปที่ฝ่ายบุคคล อ้าว คนเต็มเลย แบบนี้เขาไม่คิดว่าตูมาสายเรอะ
ไม่เป็นไร กรอกเอกสารเสร็จคนแรก เลยได้สัมภาษณ์คนแรกอยู่ดี
เอกสารเยอะมาก กรอกไปร่วมห้าสิบนาทีแน่ะ มีทั้งประวัติ ใบประเมิณตัวเอง กับอะไรไม่รู้เยอะแยะ

พอทุกคนกรอกเสร็จ ฝ่ายบุคคลก็พาเดินไปที่ออฟฟิศของนิตยสารรูมครับ ขึ้นไปถึงนี่ใจเต้นตึกตักเลย
เพราะเดินขึ้นบันไดหลายชั้นน่ะครับ

นั่งรอสักพัก เพื่อนที่ทำงานอยู่รูมก็เดินออกมา มันก็อ้าว นึกว่าไม่มาแล้ว (ถามเหมือนพี่รหัสเลย)
ก็คุยกันนิดหน่อยตามประสา แล้วมันก็เดินออกไป แต่ดันเดินกลับเข้ามาพร้อมบรรณาธิการบริหาร พี่แกเลยบอกว่าโอเค เดี๋ยวเอาให้หนัก
ขอโทษ กลัวที่ไหน

เริ่มถึงเวลาสัมภาษณ์ ก็เข้าไปคนแรก (ชอบมากเวลาพรีเซนต์ จะขอเป็นคนแรก จะได้เป็นบรรทัดฐานให้คนอื่น ไม่ต้องถูกเปรียบเทียบมาก)
ไปถึงก็นั่งปุ๊ก เขาก็ให้แนะนำตัวคร่าวๆ เลย
ก็บอกไปว่าจบที่ไหน ก่อนหน้านี้เคยทำอะไร ทำไมถึงออก ตอนนี้ทำอะไรอยู่
พอบอกว่าทำบ้านน็อคดาวน์เท่านั้นแหละ เขาก็ขอดูเลย ระหว่างเปิดคอมเขาก็ถามทั่วไปจากในเอกสารที่เรากรอก
อย่างมีอยู่ข้อนึงในเอกสารถามว่าอะไรที่เคยเสียใจที่สุด บอกไปว่าเกเรจนรีไทร์ พี่บก.บริหารก็ถามว่า เกเรยังไง
ก็เล่าไปว่าเพลินกับกิจกรรมจนไม่เรียนหนังสือ อะไรแบบนั้น เขาก็ขำ แต่ก็รีบบอกนะว่าเดี๋ยวนี้ไม่เหลวไหลแบบนั้นแล้วนะ ตั้งกะโดนไทร์
พี่บก.อำนวยการก็หัวเราะขึ้นมามั่ง แล้วพูดว่า เหมือนได้บวชเลยใช่มะ แล้วก็ขำกัน

จบจุกจิกนู่นนี่ก็เปิดงานที่ทำอยู่ให้เขาดู
เล่าคอนเซ็ปต์คร่าวๆ แล้วก็หน้าที่รับผิดชอบ กับภาพรวมองค์กรให้เขาฟัง เขาก็สนใจมาก
ในที่สุดก็เฉลยว่า อมรินทร์กำลังเวิร์คโปรเจ็คแบบนี้อยู่เลย ผมก็ถามว่าเพื่ออะไร? จัดแสดงเหรอ เขาบอกว่าเปล่า ทำขายนี่แหละ (อ้าวคู่แข่งบริษัท แถมเติร์ดปาร์ตี้เขาเป็นบริษัทใหญ่ๆ หมดเลย )
จบปุ๊บ เขาก็บอกว่า ดูเราแฮปปี้กับงานที่ทำนี่ แล้วจะเปลี่ยนงานเหรอ
ก็ตอบไปชัดถ้อยชัดคำเลยว่า "ไม่เปลี่ยนแน่นอนครับ "
เขาก็อึ้งไปพักนึง ก็รีบบอกว่า "ถ้าพี่จะให้โอกาสผมทำฟรีแลนซ์ ก็จะดีใจมากเลยครับ "
เขาก็บอกว่าโอเค พี่ก็ว่างั้น เพราะเป็นพี่ พี่ก็คงไม่ออกเหมือนกัน

ทีนี้ เขาก็เลยถามว่า อยากเขียนคอลลั่มแบบไหน แล้วทำไมอยากทำกับเขา
ก็บอกไปว่า ไม่รู้ครับ นึกไม่ออก แต่อยากมีส่วนร่วมกับหนังสือที่ปลื้มมาตั้งกะเรียน ตั้งกะปีแรกๆ ที่เรียนสถาปัตย์แล้ว
เขาก็เลยถามว่า ถ้าให้เขียนคอลลั่มประมาณว่า มีที่อยู่บนเนิน แล้วอยากจะปลูกบ้าน มีอะไรต้องรู้มั่ง จะทำได้มั้ย
ตอบไปชัดเจนมาก "ได้ครับ ผมค่อนข้างมั่นใจว่าผมสามารถสื่อสารกับคนอื่นได้ดีนะครับ "
ผลคือเรียกเสียงหัวเราะเบาๆ ได้อีกครั้ง พี่บก.บริหาร บอกว่า "โอเคพี่เชื่อ" พี่ บก.อำนวยการ บอกว่า "ถ้ามึงเขียนได้อย่างที่มึงคุยกับพี่มาพี่ก็ว่าโอเคแล้วล่ะ"

เสร็จแล้วเขาก็บอกว่าโอเค เราสนใจนะ เดี๋ยวจะให้ assignment ไปลองเขียนดู แล้วมาคุยกันว่าโอเคมั้ย
เดี๋ยวออกไปให้ไปคุยกับเพื่อนเรานะ แล้วถามว่ามันทำอะไรอยู่ (โปรเจ็คพิเศษที่บอก) ไม่แน่ประสบการณืของคุณอาจเป็นประโยชน์กับเรา

สรุปว่า ไม่ซีเรียส และเป็นตัวของตัวเองมากครั้งนึงเลยครับ
สนุกดี ไปแบบไม่คาดหวังอะไร แล้วก็บอกไปตรงๆ เลย ว่าอยากทำงานด้วยครับ แต่ขอผมไม่ออกจากงานประจำได้มั้ย
ฟัดแบ็กก็คิดว่าดีนะครับ มีโอกาส

อ้อ เขาถามว่ารู้รึเปล่าว่าจริงๆ เขาประกาศรับวุฒิอินทีเรียนะ
ตอบไปเลยว่า จำไม่ได้ครับ ถึงตอนนั้นจะรู้ ผมก็ไม่สนฮะ

ก่อนออกก็ขออีกดอกนึงว่า "พี่ไม่ดูพอร์ตผมหน่อยเหรอครับ " แกก็เลยต้องบอกว่า เออดูก็ได้

[เฟอร์นิเจอร์ ซิ้ม]

นานมากแล้วที่ไม่ได้เข้าเวบฟ้อนต์

มาแซวบวบอย่างเดียวเลยว่า

อยากทำเพราะกะเคลม นางบงนางแบบป่าวเนี่ย

[Buob Marley]

นิตยสารบ้าน จะเอานางแบบที่ไหนฟะ