งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[มังกิ๊ง]

ยังไงก็ได้ยังพอทน


แต่ถ้าพวก ยังไงก็ไม่ได้

นี่จนใจ 

[ออยอิชี่]

บางครั้ง ทำงานตามที่สั่ง ก็สบายใจ
บางครั้ง ทำงานที่สั่งว่าอะไรก็ได้ เราก็สบายใจ
และบางครั้ง ทั้งที่ทำงานตามที่สั่งและทำอะไรก็ได้ แต่งานดันไม่ผ่าน เราก็เข้าใจ 

[Buob Marley]

เวลาเจอคนแบบอะไรก็ได้ แล้วเป็นอย่างนั้นจริงๆ เนี่ย น้ำตาแทบร่วงเลยนะ แต่ส่วนใหญ่มักจะเป็นงานไม่ได้ตังอะดิ

[มังกิ๊ง]

บางที งานฟรีแลนซ์เนี่ย นอกจากโจทย์งานที่ทำมันจะไม่ค่อยชัดเจน (เช่น "ผมขอสวยๆ นะ" "ทำให้ผมคิดว่ามันดูดีหน่อย") ผมมักจะถูกนายจ้างตะล่อมเอาบ่อยมาก
    เช่นบางทีทำงานอะไรก็ได้ที่เขาสั่งไป เขากลับไม่ชอบใจ บอกให้ปรับแก้ไปมา เราก็รับมาแก้ รอบแรกๆ ก็คิดหัวแทบแตก (เพราะงานครั้งแรกเราคิดว่ามันลงตัวที่สุดแล้วนะ) กำหนดส่งครั้งที่สองก็กองให้เขาไป เขาก็ให้กลับมาแก้อีก 

วนวงจรอย่างนี้ซักสี่ห้ารอบ จนใกล้กำหนดที่หัวหน้าเขาพูดไว้เต็มที เขาโทรมาหาผม พูดกับผมด้วยเสียงประมาณว่า "จนปัญญา" ให้ผมทำอะไรที่มันดีกว่านี้มาให้เขา ด้วยเหตุผลเรื่องโน่นบ้างละ นี่บ้างละ

แล้วเขาก็เลือกแบบอันแรกที่ผมไปเสนอให้เขาไปให้หัวหน้าเขาดู แล้วผ่าน

เขาบอกผมว่าเขาจะจ่ายผมงวดเดียว เพราะงานที่เขารับมีแค่งานแรกงานเดียว งานหลังจากนั้นไม่นับ

ผมก็โวยวายว่าแล้วค่าเสียเวลาล่ะ ค่าแบบที่ผมนั่งคิดล่ะ ผมเรียนหนังสือไปด้วยนะไม่ใช่ลูกเศรษฐีเงินล้าน

เขาเลยถามผมว่า "งั้นเอาค่าเสียเวลาเท่าไหร่"
ผมบอกในจำนวนที่ผมคิดว่าพอดีกับการไม่ได้นอน การลดเวลาทำงานอื่นลง ฯลฯ

เขาถามผมว่าผมไม่มีจรรยาบรรณในวิชาชีพหรือถึงได้มาเรียกเก็บเงินเขาแพงๆ
แล้วเขาก็ยกตัวอย่างลูกจ้างคนเก่าๆ ที่ทำงานแนวๆ เดียวกันกับผม และเขาจ่ายน้อยมากถ้าเทียบกับผม ซึ่งผมไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือเปล่าเพราะผมไม่รู้จักคนที่เขาเอ่ยขึ้นมาเหล่านั้น

เขาขู่ผมว่าเขาไม่ชอบคนไร้จรรยาบรรณ แล้วบอกให้ผมไปประเมินค่างานของผมใหม่ แล้ววางหู
สามวันต่อมาผมโทรไปแจ้งราคาเขาใหม่ ลดราคาลงจากเดิม แทบไม่ได้อะไรเลย

เขาสั่งผมว่า "แก้งานก่อนแล้วค่อยจ่าย"

ผมทนไม่ไหว บอกเขาว่า "หลังจากนี้ไปหาคนแก้เอง"
เขาโวยวาย แล้วบอกผมว่า "ผมจะไม่จ่ายคุณก็ได้ด้วยฐานว่าคุณทำงานไม่เสร็จตามเป้าหมายของผม แต่ในฐานะที่ผมเป็นคนจ้างวานคุณ นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะให้คุณทำงานกับผมอีก ทีหน้าทีหลังอย่าเกี่ยงงานกับนายจ้าง รู้ไว้นะครับ"

เขาโอนเงินมาให้ผมห้าร้อยบาท เอาแบบที่ผมทำไปให้คนในบริษัทแปลงนิดแปลงหน่อยแล้วเอาไปใช้

นี่คือผมโง่รึเปล่าที่เชื่อเขาว่าลูกจ้างคนเก่าๆ เขาเรียกเงินน้อยกว่าผม
หรือผมเรียกมากเกินไป ถ้านับว่าผมอายุแค่สิบแปด?

[Buob Marley]

เป็นประสบการณ์ไง ลองตอนนี้คงสวนไปแล้วว่ากรวยเหอะครับพี่

[มังกิ๊ง]

เป็นประสบการณ์ไง ลองตอนนี้คงสวนไปแล้วว่ากรวยเหอะครับพี่

เอ้ย

[Buob Marley]

ลบ

[ออยอิชี่]

อัพเดทตัวเองหน่อยครับ

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ เพิ่งประกาศว่า
ผ่านการสอบข้อเขียนแล้วครับ ตำแหน่ง นักประชาสัมพันธ์
(จำได้ว่าตอนเขียนนี่ พล่ามและโม้ไปเยอะมาก น้ำล้วนๆ )
แต่ยังเหลืออีก 2 ด่าน คือ

อาทิตย์หน้า ไปสอบ ทำแนว โปสเตอร์PR องค์กร
ไม่ค่อยห่วงเท่าไหร่ตรงจุดนี้ น่าจะพอเอาตัวรอดได้

ส่วนอีกด่านคือ การสัมภาษณ์
อันนี้ท่าจะยาก ให้คุยกับแนวๆ PRองค์กรนี่  
ยิ่งถ้าเขาชวนคุยหรือถามแนว PR จ๋านี่ ไม่ต้องห่วง
คุยไม่รู้เรื่องแหงม  

สอบปฏิบัติเช้า บ่าย สอบสัมภาษณ์ต่อเลย  

[หนูอร]

เขาโวยวาย แล้วบอกผมว่า "ผมจะไม่จ่ายคุณก็ได้ด้วยฐานว่าคุณทำงานไม่เสร็จตามเป้าหมายของผม แต่ในฐานะที่ผมเป็นคนจ้างวานคุณ นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะให้คุณทำงานกับผมอีก ทีหน้าทีหลังอย่าเกี่ยงงานกับนายจ้าง รู้ไว้นะครับ"

คนแบบนี้เจอแล้วชีวิตลำบากมาก

...แต่อย่างที่คุยผ่านๆกันมา สิ่งนึงที่เพิ่งคุยกับแม่เมื่อคืน
คือเราก็มีหน้าที่รักษาผลประโยชน์ตัวเองด้วยล่ะ

ผิดแล้วก็ให้มันเป็นครูเรา... อย่าไปพลาดซ้ำ

แล้วก็เตรียมใจ และเตรียมแผนการไว้ด้วย
ว่าในภายภาคหน้าต้องเจอคนแบบนี้อีก จะจัดการยังไง 

[อู๋]

ถ้าเจอแบบนี้ก็จะบอกมันว่า กูไม่ทำ  มีไรมั้ย

เวลาติดต่องาน ติดต่อผ่าน e-mail ป่าว คือทุกอย่างต้องเป้นลายลักษณ์อักษร ไม่ว่ามันจะด่าอะไรก็ช่าง ผมจะบอกลูกค้าว่าให้ส่งเมลล์มาเสมอ แม้ว่าจะแค่ทวงงานนิดหน่อยก็ตาม

เพราะทุกอย่างสามารถเอาไปเป็นหลักฐานได้ และถ้ามันเหี้ย ก็เอาไว้แฉ

[จักรี]

มองมุมคนทำงานมานาน ได้มีโอกาสมองมุมนายจ้างบ้าง มันก็พูดยากนะ คนเรามันก็ติสกันหลายรูปแบบไป
เหมือนเราซื้อของเราก็อยากได้ของดีที่สุด เป็นธรรมดา

เข้าใจเขาเห็นใจเรา ถ้าทำได้จะดีมากครับ ลูกค้าบางรายก็ใช่ว่าจะรู้เรื่อง
เราก็ต้องเป็นคนแนะนำเขาว่าอย่างที่คุณอยากได้อะ มันดี มันไม่ดี มันถูก มันไม่ถูก อย่างไร

มันยากหน่อยแต่เราจะได้ลุกค้าที่เข้าใจเรามากขึ้น ดังนั้นก่อนจะถึงจุดนี้เราต้องเข้าใจเขาก่อน

ซึ่งเมื่อผมเป็นลูกค้า ผมก็เปิดฉากเป็นฝ่ายเข้าใจคนทำก่อน แม้คนทำจะงี่เง่าแค่ไหน
ผมก็จะพยายามเป็นฝ่าย เข้าใจ แม้จะเป็นตังค์เราก็ตาม
จนงานมัน ซักเซ้ส ไป เราต่างก็แฮปปี้ ด้วยกัน


จะเห็นได้ว่า เราอยุ่ตำแหน่งหน้าที่ตรงไหน อคติมันจะโหมเข้ามาฝั่งเราเสมอ
แต่ขอแค่มองข้ามมัน มองออกไปให้เห็นใจฝ่ายตรงข้ามเยอะๆ เข้าไว้หน่อย
แม้เราจะคิดว่ามันเป็นเรื่องงี้เง้าแค่ไหน ยอมเสียเปรียบซักหน่อยหนึ่ง แล้วเราจะได้คอนเน็คชั่นที่ดีกลับคืน

ที่ผมเล่ามาทั้งหมด ผมก็ไม่ใช่คนที่ทำได้ มาโดยตลอดเหมือนกัน ยังเคยคิดเสียใจในท่าทีแข็งกระด้างกับลูกค้าที่งี่เง่าอยู่เหมือนกัน

[ออยอิชี่]

บวกจักรี 

[นักศิลปะ]

เราก็มีกันหลายมิติเหมือนจักรีบอก
แต่
ผมจะงี่เง่าเมื่อผมเป็นลูกจ้าง
และเมื่อเป็นนายจ้างเจอคนที่เราจ้างงี่เง่า
เราก็ต้องทำใจ  


เติมอีกนิด

ตอนนี้ถ้าวันใดผมผันตัวเอง
กลับไปเป็นลูกจ้างอีก ผมก็จะงี่เง่าอีก(ในสายตานายจ้าง)


มันมีเหตุปัจจัยนั่นแหละ
ทุกๆ ประสบการณ์ ที่ผ่านมา บางครั้งใช้มาเป็นคำตอบ
กับสถาณการณ์ที่กำลังเจอไม่ได้

[eThics]

ใช้วิธีการคล้ายๆ ที่จักกรีบอก
ทำอะไรก็แล้วแต่ "พยายามเอาใจเขามาใส่ใจเรา"
คิดว่าถ้าเป็นเราล่ะ จะรู้สึกยังไง
บางทีก็มีสติแตก ติสแตกบ้าง คล้ายๆ ที่พี่โอ้เล่า
เลยต้องบวกเรื่อง "ความมีสติ" มาให้ตัวเองอีกเยอะๆ (ขี้หงุดหงิดมากๆ)  


เราเองต้องพิจารณาให้ดีก่อนรับและจ้างงานด้วย
พอจบงานมานั่งคำนวนแล้วขาดทุน แถมยังเสียสุขภาพจิตอีกก็ไม่ไหว
บางงานขาดทุน แต่ได้ประสบการณ์หรืออะไรที่ไม่ใช่เงิน
แต่ถ้าเรายังคงตกอยู่ในวังวนเดิมๆ หงุดหงิดใจกับเรื่องเดิมๆ
คงต้องมาทบทวนให้ดีว่าได้อะไรจริงๆ หรือแค่พูดปลอบใจตัวเอง
เราอาจจะไม่เคยเรียนรู้อะไรจากประสบการณ์ที่ผ่านมาเลยก็ได้

มันมีเหตุปัจจัยนั่นแหละ
ทุกๆ ประสบการณ์ ที่ผ่านมา บางครั้งใช้มาเป็นคำตอบ
กับสถาณการณ์ที่กำลังเจอไม่ได้

อันนี้ก็จริง
มันไม่เหมือนกันเป๊ะไปซะทุกเรื่องราว

เวลาติดต่องาน ติดต่อผ่าน e-mail ป่าว คือทุกอย่างต้องเป้นลายลักษณ์อักษร ไม่ว่ามันจะด่าอะไรก็ช่าง ผมจะบอกลูกค้าว่าให้ส่งเมลล์มาเสมอ แม้ว่าจะแค่ทวงงานนิดหน่อยก็ตาม

เพราะทุกอย่างสามารถเอาไปเป็นหลักฐานได้ และถ้ามันเหี้ย ก็เอาไว้แฉ

พี่ก็ทำแบบนี้เหมือนกัน แต่เอาไว้แฉให้ลูกค้าดูเอง เค้าก็เงียบๆ
แล้วค่อยๆ คุยกัน ส่วนมากจบแล้วก็จบเลย
เริ่มโปรเจคใหม่ก็ไว้ค่อยตีกันใหม่ ส่วนมากก็กลับมาจ้างอีก

[NooKSTYLE]

ตอนนี้การงานผิดๆแปลกๆ ไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านเค้า
จะฟรีแลนซ์ก็ไม่ใช่ เพราะได้เงินเดือนเต็ม บางวันก็ต้องไปทำทั้งวัน
เขียนโปรแกรมให้ทั้งบริษัทใช้ ซ่อมได้บ้าง ไม่ได้ก็ส่งเคลม
ตอนโปรแกรมหรือเครื่องไม่มีปัญหาอะไร ก็ว๊างว่าง
ทั้งอาทิตย์ไม่ได้ทำอะไรเลยก็มี
เริ่มงานตอนเย็น เลิกงานเช้าๆสายๆ
เพราะช่วงนั้นไม่มีคนใช้คอมฯ
จะรีโมทไป หรือไปนั่งทำคนเดียวทั้งคืนก็ได้ (น่ากลัวมาก)

ไม่ค่อยได้เจอผู้เจอคนเลย