งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[PalmySyd]

ซักพัก จา พนม จะออกมาตามหา


ช้างกูอยู่ไหน!!


ปล.ที่ร้านมีพ่อครัวคนนึงชื่อจา..หน้าเหมือน จา พนม ด้วยเออ

[Romzaikyu]

แถวนี้ก็เอาจ่าเจฟ หรือจักรีไปก่อนละกัน 




เลิกปั่นกันเถอะนะ สาระกำลังข้น 

ปาล์มมีอะไรจะบอกเล่าอีกมั้ยจ๊ะ

[iannnnn]

โหยปาล์มเอ๊ย เจ๋งๆ
กระจู๋นี้สร้างพลังใจไม่มีวันหมดจริงๆ เลยโว้ย

[PalmySyd]

สาระหมดแล้วค่ะ

หมดไปพร้อมพลังงาน  



หลังกลับจากประชุมบอร์ดบริหารประชุมผู้ถือหุ้น...(เรียกซะดูดี)
นี่ก็จะตีสี่แล้ว ยังเรียบเรียงงาน กับความคิดไม่เสร็จเลย
ยังไม่อยากนอน กลัวตื่นมาแล้วจะลืมสิ่งที่คิดไว้ซะหมด

ปาล์มเป็นประเภทความคิดพรั่งพรูต้องรีบเขียน เดี๋ยวลืม เพราะความจำสั้นสุด  


ไว้กลั่นความคิดเรื่องทางออกของร้านซ้อนร้านของร้านใหม่...กลั่นจนตกผลึกได้เมื่อไรจะนำมาเล่าสู่กันฟัง

ตอนนี้ความคิดยังตีๆกันอยู่เลยค่ะ


ดื่มวีต้าแล้วไปนอนกันดีกว่า  


ขอบคุณทุกคำชมและกำลังใจมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ 

[คิ้วหนาจ้ะ]

เก่งมากอะปาล์ม

[Romzaikyu]

รอฟังเรื่องดีๆ จากปากปาล์มนะจ๊ะ  

[จักรี]

โอ้ว ไม่รู้ละอ่านตัวหนังสือปาล์มครั้งนี้ ทำให้ผมมีแรงขึ้นอีกเยอะเลย หลังจากท้อแท้มากมาย ได้แต่ ซี๊ดปากด้วยใจอันหึกเหิม.....

[หนุ่ม]

เก่งจัง

[เก้อ]

ตกใจปาล์ม เพราะไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าทำไรเจ๋งยังงี้
ยังนึกอยู่เลยว่ากำลังเรียนชงกาแฟ

ที่สำคัญที่ว่ามาทั้งหมด คือทำในต่างประเทศ
จินตนาการความยากเพิ่มขึ้นอีก 10 เท่าเลย
แค่เท่าที่เคยล้างจานหั่นผักกับทำหน้าที่ผัดก็ยังรู้สึกว่ามันเรื่องเยอะมากสุดๆไปเลย

เคยมีครั้งนึง ต้องไปช่วยเขาทำร้านเพื่อให้ถูกกฏหมาย เป็นร้านไทยที่โดนปิดไปเดือนนึง
เพราะความสะอาด มาตรฐานต่างๆไม่ถึงกับที่เขาตั้งไว้ เช่น เครื่องปรุงทุกอย่างห้ามอยู่ในขวดแก้ว
ของทุกอย่างต้องอยู่ในกล่องและแปะชื่อไว้ทุกอัน หลังจากคลีนแบบนรกแตกทุกซอกทุกมุม
จนเสะอาดพอๆกับห้องผ่าตัด ก็ต้องมานั่งเขียนแปะชื่อวัตถุดิบ จำได้ว่าผมไม่รู้ว่าไอ้เส้นอะไรพวกนั้น
หรือผักพวกนั้นมันชื่อว่าอะไรในภาษาอังกฤษ (เพราะมันไม่เคยมีในโลกภาษาฝรั่ง)
ถามเจ้าของร้านก็บอกว่า งั้นแปะว่าเส้นอะไรไปก็ได้ ให้เค้ามาอ่านแล้วรู้ว่าเราเขียนก็พอ
ผมเลยเขียนแปะไปว่า Poh Mung Tai Noodle แล้วก็ผัก Ahn Ha Poh เวจชะเบิ้ล
และอีกหลายชื่อที่พยายามครีเอทมาเพื่อผู้ตรวจร้านโดยเฉพาะ

[MintJi]

พี่ปาล์มสุดยอดมาก รู้สึกได้ว่าพี่เป็นผู้หญิงที่เท่มาก

[JΛNΣ]

แต่ละชื่อ 

ถ้าคนตรวจดันเคยอยู่เมืองไทยมาสิบปี 

[iannnnn]

โป๊ะเมืองใต้

[Dayight]

 

ฮาพี่เก้อ

เกิดเขามากิน แล้วสั่ง

"ผ๋อ เมิง ต๋าย  นู้ด เดิล"    ใส่  "อ๋าน  ห่า  ผ่อ  เวชะเบิล"

ได้มีโดนเสียบจากเด็กเสิร์ฟ

[ณต]

ปาล์มเก่งโคตรๆ
ที่สำคัญกล้าคิดกล้าทำกล้าเสี่ยงด้วย 

เพราะแฟนตูหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านอาหารที่ลอนดอน
แค่ร้านเดียว ก็วุ่นวายหัวโตแล้ว

[PalmySyd]

ที่เล่าๆมา ปาล์มเป็นแค่ส่วนนึงในธุรกิจ

หัวเรือใหญ่ต้องยกให้พี่เขยกับพี่สาว (พี่โบว์ พี่แอนเคยเจอกันที่ไทย)
เขาเริ่มต้นปูทางมาดี ทำให้น้องๆที่คอยดูงานต่อไปถูกทาง และต่อยอดได้ง่าย


ความสำเร็จของธุรกิจ(แบบปาล์ม) ไม่สามารถทำคนเดียวได้
ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกฝ่าย ทั้งเจ้าของและลูกน้อง


หลักการปกครองลูกน้อง ปาล์มใช้ใจแลกใจ
พอเขาให้ใจเรา อะไรๆมันก็ง่ายขึ้น

พูดกันง่ายขึ้น ฟังกันมากขึ้น...บางทีไม่ต้องพูดอะไร มองตาก็รู้ใจ
พนักงานที่ร้าน ปาล์มถือว่าไม่ใช่ลูกน้อง ปาล์มนับเป็นเพื่อน พี่ น้อง ทั้งหมดเลย
ใครแก่หน่อยก็นับเป็นแม่

บางทีการใช้ใจแลกใจก็ไม่ได้ผล มันต้องมีพระเดชพระคุณเข้ามาปนด้วย


อยากบอกว่าไอ้การจัดการคนในองค์กรเนี่ยมันปวดหัวกว่าสิ่งอื่นใด
มีหลายครั้งที่ท้อเพราะคนในองค์กรเลย