ทุเรียน ฟรี

[กำนม.};oO=]

ทุเรียนก็เกลียดจักรี

[จักรี]

ผมก็ไม่อยากให้มันรักผมหรอก  ชิ

[กำนม.};oO=]

แต่แม่มัน เล็งให้ลูกอยู่นะ
ระวังโดนคลุมถุงชน
จะ..เจ็บ
ไข่

[สมเจี้ยม]

ผมขอรูปหมานะ

[หนูอร]

อารยธรรมสายหนึ่ง ที่มีมาช้านานก่อนขแมร์
คืออารยธรรมจะแกร์ ดูปากแล้วพูดตาม.."จะแกร์"
มีมาช้านานก่อนประวัติศาสตร์ ก่อนที่มนุษย์จะมีบันทึก
ก่อนที่มนุษย์จะพูดได้เสียด้วยซ้ำ ที่จะแกร์รู้จักสื่อสาร บันทึก และจดจำ
จากการค้นคว้าร่วมกันของ ผม ร่วมกับ พอลสมองใส หมอแดน และโอเลเซีย
เราพบว่าในหมู่เกาะช้างนี้ จะแกร์ได้เข้าครอบครอง และแบ่งปันกับอารยธรรมโลกต่างๆ
ทั้งโรมัน แมกยาร์ คอเคซอยด์ อารยัน จีน อินโด ไทย ขอม ลาว และ ชาวเล อูรักลาโว้ย
..
ฮุ่ย พิมพ์เยอะ คัน ..
เห็บในตัวผมจ้องไอ้ตัวนี้ตาเป็นมัน
หมาทะเลส่วนใหญ่สุขภาพขนและผิวหนังดีมาก
ไร้เห็บหมัด สะอาดหอม น่ารับประทานกับข้าวสวยร้อนๆ
v

ถ้าจำไม่ผิดจะแกร์ภาษาเขมรแปลว่า หมา นี่คะ?
หรือจำผิด สับสนอะไรยังไง ช่วยชี้แจงด้วยค่ะ



น้องหมาตัวแดงซะเหลือเกิน
สงสัยจะแพ้แดด 

[เหมียวเด๊ะ !]

เห็นแล้วนึกถึงข้าวหมูแดงค่ะ
สีคล้ายๆกัน

[แน็ก]

โถถถถถถถถถถถถถ
จะแกร์ แปลว่าหมา หรอกเรอะ ไอ้เราก็ ระลึกนึกถึง โพลีนีเชี่ยน นิโกรน้ำ พายเรือรอบโลก
(ไทเรียก พวก พร้าว เพราะมันลอยน้ำไปทั่วเหมือนหมากพร้าว มะพร้าว)

พาลระลึกไปถึง โคเคซอยท้องถิ่น ที่เรือล่ม และโจรสลัด ในทะเลจีนใต้ (แม่นปล้นยันพวก ไทรกิส-ยูเฟตีส หงอยไม่กล้ามา แพร่พันธุ์ไปอีกทาง)

[กำนม.};oO=]

เดี๋ยวจะหาว่ามั่ว
ระดับกำนันต้องมีหลักฐาน
เดี๋ยวเหลิมมหาดฯ มันจะมาอาละวาด
ปากแบบนี้เรียกรถถังได้ ทั้งกองทัพ
สี่ตีนยังรู้พลาด ฝากตบปากสักสองสามที
..
นี่คือร่องรอยจารึก บันทึกของจะแกร์
V

..
จะแกร์มีวิธีการบันทึก ด้วยวิธีการที่แปลกมาก
อ่อ ไม่แปลกเท่าไร คล้ายๆ น้องแอนของผม
นั่นคือ การบันทึกด้วยกระจู๋ เรียกว่าเขียนโลกด้วยกระจู๋
อาจเป็นต้นกำเนิดของศิวลึงค์ แต่หากมีเวลาก็ไม่อยากค้นคว้าเท่าไร
เอาไว้ให้เป็นหน้าที่ของเพศตรงข้าม หรือพวกกรมป่าไม้-เดียวกัน จะถนัดกว่า
จะแกร์ อ่านโลกด้วยจมูก และบันทึกโลกไว้ตามรายทาง อันเปียกปอนและหอมจรุงด้วยข้อมูล
จากการศึกษา เราพบเคล็ดลับอันน่าอัศจรรย์ เป็นจะแกร์ต้องยกขาขึ้นข้างหนึ่งแล้วจึงเบา ปี๊ด ปี้ ปิ๊ด
จะแกร์เมีย ไม่นิยม ไม่ค่อยบันทึก เนื่องจากไม่มีหน้าที่ในการประกาศ หรือล่าอาณานิคมแต่อย่างใด
จะแกร์มีเทคโนโลยี่สูงในการทนุบำรุงผิวพรรณ ชาวจะแกร์นิยมนอนอาบแดด ทั้งบนหาดและบนถนนราดยางอันร้อนระอุ
มิใช่เพื่ออาบแดด หรือให้ขนเป็นสีแทนสวย แต่นี่คือการไล่เห็บหมัด ฆ่าเชื้อราในร่มขน จะแกร์แดดเดียว คือ อารยธรรมชั้นสูง

[จักรี]

ได้ความรู้มากเลยครับ


แต่อยากรู้เรื่อง "จะฉัน" บ้าง

[แน็ก]

ได้ความรู้มากเลยครับ


แต่อยากรู้เรื่อง "จะฉัน" บ้าง

นึกว่า จักรี....

[แน็ก]

เดี๋ยวจะหาว่ามั่ว
ระดับกำนันต้องมีหลักฐาน
เดี๋ยวเหลิมมหาดฯ มันจะมาอาละวาด
ปากแบบนี้เรียกรถถังได้ ทั้งกองทัพ
สี่ตีนยังรู้พลาด ฝากตบปากสักสองสามที
..
นี่คือร่องรอยจารึก บันทึกของจะแกร์
..
จะแกร์มีวิธีการบันทึก ด้วยวิธีการที่แปลกมาก
อ่อ ไม่แปลกเท่าไร คล้ายๆ น้องแอนของผม
นั่นคือ การบันทึกด้วยกระจู๋ เรียกว่าเขียนโลกด้วยกระจู๋
อาจเป็นต้นกำเนิดของศิวลึงค์ แต่หากมีเวลาก็ไม่อยากค้นคว้าเท่าไร
เอาไว้ให้เป็นหน้าที่ของเพศตรงข้าม หรือพวกกรมป่าไม้-เดียวกัน จะถนัดกว่า
จะแกร์ อ่านโลกด้วยจมูก และบันทึกโลกไว้ตามรายทาง อันเปียกปอนและหอมจรุงด้วยข้อมูล
จากการศึกษา เราพบเคล็ดลับอันน่าอัศจรรย์ เป็นจะแกร์ต้องยกขาขึ้นข้างหนึ่งแล้วจึงเบา ปี๊ด ปี้ ปิ๊ด
จะแกร์เมีย ไม่นิยม ไม่ค่อยบันทึก เนื่องจากไม่มีหน้าที่ในการประกาศ หรือล่าอาณานิคมแต่อย่างใด
จะแกร์มีเทคโนโลยี่สูงในการทนุบำรุงผิวพรรณ ชาวจะแกร์นิยมนอนอาบแดด ทั้งบนหาดและบนถนนราดยางอันร้อนระอุ
มิใช่เพื่ออาบแดด หรือให้ขนเป็นสีแทนสวย แต่นี่คือการไล่เห็บหมัด ฆ่าเชื้อราในร่มขน จะแกร์แดดเดียว คือ อารยธรรมชั้นสูง

อื้มมมมมมม
จากหลักฐาน ข้อมูล ในอดีต และพบเห็นในปัจจุบัน
มันเป็นอารยธรรมที่ตายแล้ว ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่ถือเป็นวัฒนธรรม เป็นชนกลุ่มน้อย สิทธิชั้น2(3-4)
ไม่ถือผี ถือไฟ ไม่มีพิธีกรรม ไม่เรียกร้องกับรัฐ ไม่คิดล้มรัฐ ไม่ฆ่ากันเพราะสงคราม (แล้วตูจะบอกว่ามันไม่มีอารยธรรมได้ยังไงวะ เจริญกว่าไทอีก)

เออ จะแกร์มีมาก่อน ไท หรือมนุษย์หน้าไหนในโลกา ทุกตัวตนแหละครับ คนล่ะสายสัตวพันธุ์ สายเค้าเก่าแก่กว่า
พูดๆไป แม้ จะแกร์นี่ย้อนประวัติบรรพชนได้หลายปี กว่า ประเทศไทยอีกนะ ไทยเพิ่งสร้างขึ้นมา 60กว่า 70 ปีเอง ทำเป็นหยิ่งเทียบเสียมเทียบขอม
ถุ้ยยย มีความสุขเทียบจะแกร์ยังไม่ได้เลย

อ่ะ ชักสบด แวบไปสลัดหัวด้วยภาพยั่วยวนในกระจู๋อื่นดีกว่า
อย่าให้ไท หรือหน้าไหนสอนสร้างชาติแบ่งเขาแบ่งเราเชียวนะ จะแกร์

[กำนม.};oO=]

จะแกร์ยังไม่ตาย และจะอยู่คู่อารยธรรมโลกไปอีกนาน
ยังมีคนนับเป็นญาติ เป็นน้อง เป็นลูก เป็นเพื่อนร่วมชะตากรรม
..
ต้องแยกเรื่องออกบ้าง ไม่งั้นจะมั่ว
1. ผมเป็นไทย ที่ไม่หลงความสุข ถึงจะมีทุกข์ก็ไม่เหยียดหยามทุกชาติทุกพันธุ์ ซึ่งรวมไปถึงจะแกร์ด้วย
กลอนอาจจะพาไป แน็กคงไม่ได้ตั้งใจถุยใส่ตัวเราพวกเราหรอก ผมเข้าใจ ถุยให้ชีวิตทุกข์ละมั้งนั่น
2. ถ้าไม่ได้ว่ากันที่อารยธรรม แต่พูดถึงเรื่องวิวัฒนาการ ระบุยากว่า สายไหนเกิดก่อน ลิงอาจจะเป็นคน ก่อนหมีจะกลายเป็นหมา สายลิงก็มาจากหนูผีชนิดหนึ่ง ซึ่ง จะแกร์กับเรานั้น ผมเชื่อแน่ว่ามีบรรพบุรุษร่วมกัน ซึ่งไม่จำเป็นว่าจะต้องมีอะไรดีเลวกว่ากัน คิดแล้วอยากเป็นเห็บแบบถาวร "ชีวิตเป็นอวตารหนึ่งของกลุ่มโมเลกุลแสนฉลาด"
3. ถ้าจะถุยชีวิตให้น้อยลง เพราะคอเริ่มแห้ง เราอาจจะถอยออกไปมองในระดับกว้าง
ทางพุทธเรียกว่าเจริญเมตตา นั่นคือมองว่า โลกและชีวิตสมานกันสนิท และมีเหตุผล :)
4. หมาเห่าไม่กัด เมื่อกัดจะไร้เสียง หากเราจะต่อต้านเรื่องอะไร เอาให้ชัด และกัดให้ถูกตัว กัดตรงคอหอย
เรื่องของเรื่องคือ เวลาเราไม่พอใจ อย่าปล่อยให้คลุมเครือเหมารวม แยกศัตรูออกมาจากสายพันธุ์ทั้งหมด
แยกความรู้สึกออกมาให้ชัด ว่าใครหรืออะไรที่คิดดังนั้น นักการเมืองหรือวัยรุ่น หรือคนไทยเหล่าใด
5. จะแกร์มีกลุ่มทางการเมือง รู้จักแสวงหาผลประโยชน์ และแลกเปลี่ยน บางครั้งเรียกร้องจากมนุษย์
มีระบบ มีการสื่อสาร มียุทธวิธีในการจู่โจม จริงที่ไม่รู้จักจุดไฟ แต่รู้จักเขี่ยอาหารออกจากองไฟได้ ฯลฯ
6. จะแกร์สอนมนุษย์ไม่ได้ แต่คนเรียนรู้จากจะแกร์ เราเรียนรู้จากกันและกัน ด้วยท่าทีแห่งมิตร

ฉมาร์เป็นภาษาขอม แปลว่าแมว บันทายฉมาร์ คือ ป้อมแมว อันแข็งแกร่ง

[แน็ก]

ถึงกำนันแม้น สหายร่วมโลก

จริงอยู่ ที่ฉันถุย ด้วยความไม่พอใจและเสียมารยาทในการสื่อสารที่ดีต่อกัน แต่ความรู้สึกที่เสียมารยาทนั้นเต็มไปด้วย การดูถูกตนเอง
และความไม่สบายใจ อัดอั้น เมื่อเทียบชีวิตฉันกับจะแกร์ แลคนไทยในตัวไทในตนเอง ดูไร้สติและขาดความยั้งคิด หรือคิดมากจนสิ้นคิด
ฉันไม่ใช่ชาวพุทธอันเต็มไปด้วยข้อคิดเหตุผลและคำอธิบายต่อสิ่งต่างๆอย่างงดงามท้วงทำนองที่พิสูจน์ได้สมจริงแลสูงส่ง ฉันเป็นข้าแห่งนักโทษ
ที่ถูกทรมานด้วยความรัก เพราะฉันรักฉันจึงทรมาน แลฉันก็ไม่ได้ประเสริฐยิ่งเช่นพระองค์ ฉันเลยทรมานและตกลงในอารมณ์ชัง เป็นบาปในใจฉัน

ฉันขอโทษ ต่อการเสียจริต คิดไปมั่ว ฉันจะปรับปรุงตัวและระวังมากยิ่งขึ้น




เมื่อก่อนฉันมีจะแกร์ 1 ตัว รักมาก เป็นเพื่อนที่ดี และน่ารักจนวันสุดท้าย เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว
แต่ฉมาร์มีอยู่ 2 ตัว รู้สึกเจ้าฉมาร์เป็นเจ้านายที่น่ารัก น่าขยำหน้ามาก

[กำนม.};oO=]

เกาะช้าง มีอารมณ์คล้ายลันตาในหลายส่วน
คืนนั้น ผมแอบหลบมานอนบนทะเลอีกฟาก
ไร้แสงสี ไร้ผู้คนต่างถิ่น เป็นบ้านเก่า เมืองเดิม
พื้นที่ผมนอน ยื่นเป็นสะพานทอดบนยอดคลื่น
ห่างจากฝั่งและความวุ่นวายทั้งมวล ทุกที่ย่อมมีรัก
ที่ใดมีทุกข์จึงค่อยเกิดรัก สุขแล้วค่อยรักมักทุกข์
เมื่อมองผ่านหอยห้อยแกว่ง จะแลเห็นเสาสะพานเก่า
รัชกาลที่ห้า เคยเสด็จประพาส มาบนสะพานแห่งนั้น
..

..
ความรักตามผมมาเสมอ และทะเลก็คาดเดาได้ยากเช่นเคย

[แอ้]

อ่านเพลินจริงๆ ค่ะ ภาพประกอบสวยอีกด้วย