มาให้กำลังใจพี่ปิ๊กค่ะ

[Soris0ri]

หายไวไวค่า 

[P Pik]

สวัสดีค่ะทุกคน ขอบใจน้องๆ หลานๆมากมายที่เป็นห่วง

ตอนนี้อาการทางกายดีขึ้นมากแล้วค่ะ แต่ใจยังหวิวๆ เหมือนจะขาดอยู่บ่อยๆ
หลังจากออกมาจากโรงพยาบาลก็พักยาว

มีเรื่องยาวๆจะเล่าให้ฟัง
โรงพยาบาลที่ไป เป็นโรงพยาบาลของรัฐฯ นี่แหละค่ะ เพราะที่นี่สวัสดิการเค้าดีบ้างไม่ดีบ้าง(เดี๋ยววันหลังจะมานินทาให้ฟังว่าไม่ดีตรงไหน) ไม่ถึงกับคุ้มค่ากับภาษีที่มหาโหด แต่ก็ยังดีที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น

วันแรกที่ไปโรงพยาบาล โดนเจาะเสียพรุนไปทั้งแขน เอาเลือดไปหลายหลอดมาก ตรวจทั้งนอกทั้งใน จนเลิกอายกันไปเลย
ด้วยความที่โรงพยาบาลคนเยอะมาก แต่นางพยาบาลไม่พอกับจำนวนคนป่วยหรอกค่ะ
จะเห็นได้ว่านางพยาบาลที่นี่เก่งกล้าสามารถมาก ทำได้แทบจะทุกอย่าง และที่สำคัญ ดูเค้ารักอาชีพของเค้าเหลือเกิน
ไม่มีแว้ดๆ ไม่มีทำหน้าเบื่อหน่าย ต่างจากนางพยาบาลหลายคนในประเทศสารขัณฑ์ที่ป้าจากมา

นางพยาบาลคนที่เจาะเลือดป้า อายุน่าจะประมาณ 20 ต้นๆ ทำงานตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า ยัน 1 ทุ่ม หนักเอาการ แต่เธอหัวเราะสดใส ร่าเริง ชอบจังค่ะ

แต่มันเป็นการรอคอยที่ยาวนานมาก ยืนรอนะคะ ไม่ได้นั่งรอ เพราะเก้าอี้ไม่พอ ต้องคอยจ้องว่าใครลุกจะได้เข้าไปเสียบ เหมือนเล่นเก้าอี้ดนตรีเลยค่ะ 

หมอที่เข้ามาคุยด้วยหลายคนมาก รุมกันถามคำถามเดิมๆ ให้ข้อมูลเดิมๆ คือยังไงๆ ก็ต้องเอาออก
มีทางเลือกให้ป้าสองทาง

ทางแรก คือปล่อยให้เป็นไปตามกระบวนการธรรมชาติ ให้ร่างกายขับออกมาเองเป็นประจำเดือนไป แต่ถ้าภายในสองอาทิตย์ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ต้องไปเอาออก หรือถ้าคลีนไม่หมดก็ต้องเอาออก

อีกทาง คือวางยาแล้วก็ใช้เครื่องดูดออก ตื่นมาก็กลับบ้านได้ โดยจะนัดวันให้ไปโรงพยาบาลอีกที ให้เตรียมเสื้อคลุมกับรองเท้าแตะเอาไว้ให้เรียบร้อย เงินทอง เครื่องประดับก็ไม่ต้องพกไป

ป้าถามหมอว่าวิธีไหนน่าจะดีที่สุด เขาไม่ตอบป้า ให้ป้าตัดสินใจเอง อันนี้ก็เข้าใจเพราะมันเสี่ยงต่อการที่เค้าจะถูกฟ้องเหมือนกัน ถ้ามีอะไรผิดพลาด
ป้าเลยเลือกวิธีที่สอง เค้าก็มีฟอร์มมาให้เซ็น แต่ก็ติดตรงที่ลุงไม่อยู่ด้วย เค้าก็ยึกยักไม่อยากให้เซ็น จนป้าต้องขอว่าให้ป้าเซ็นเถอะ เพราะลุงน่ะเห็นด้วยทุกประการอยู่แล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง ถ้าลุงมาฟ้องหมอ ป้าจะเขกกบาลให้เอง

ปรากฎว่า เช้าอีกวันก็เลยไปนอนแหมะอยู่ในโรงพยาบาล ก่อนขึ้นเขียงก็มีสัมภาษณ์กันอีกสองรอบ ทำความเข้าใจว่าต่อไปจะเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ๆ วางยาแล้วจะเป็นอย่างนี้ๆ ตื่นมาแล้วมีอาการอย่างไรบ้าง ละเอียดยิบ
แล้วทุกอย่างก็ผ่านมาด้วยดี พอตกเย็นหลังจากหายมึนจากฤทธิ์ยาแล้วก็กลับบ้านได้ มีโคดีนมาให้ 1 กล่อง แก้ปวด

ด้วยความเซ่อ ป้าก็กินโคดีนทุก 4 ชั่วโมง ปรากฎว่าติดยา จนต้องไปหาหมออีกรอบ เพราะมีอาการจะเป็นจะตายเวลาไม่ได้กิน

ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้วค่ะ เหลือแค่ก้อนซีสต์ที่ท่อนำไข่ข้างขวา ที่ต้องเอาออก แต่ก็อาจจะไปเอาออกที่เมืองไทย เพราะเหงาจริงๆ เวลาป่วยแล้วไม่มีใครอยู่ด้วย นอกจากสามีเนี่ย คิดถึงแม่ คิดถึงบ้าน น้ำตาไหลทุกคืน 

อีกอย่าง ช่วงนี้ยังต้องพบจิตแพทย์อยู่ค่ะ เพราะว่าเค้าต้องการความมั่นใจว่าป้าไม่เป็นดีเพรส และสามารถเผชิญหน้ากับความจริงได้ในระดับหนึ่งแล้ว ถึงค่อยหยุดไป

จะว่าไปมันก็ดีที่มีผู้เชี่ยวชาิญดูแล แต่อะไรก็สู้ครอบครัว สู้เพื่อนฝูงและน้องๆ ที่น่ารักที่นี่ไม่ได้หรอกค่ะ

ขอบคุณทุกๆ กำลังใจนะคะ ขอให้ทุกคนมีแต่ความสุข สุขภาพแข็งแรงกันทั่วหน้าเลยนะคะ 

[โบว์]

รักป้าปิ๊กนะคะ

[Buob Marley]

รับเด็ก อายุสัก 24-25 ไปเลี้ยงไว้ดูเล่นมั้ยครับ

[หมีโหด*]

เวลาคุณป้าปิ๊กเหงา ป้าปิ๊กก็คิดถึงทุกคนที่นี่เลยค่า ทุกคนส่งกำลังใจทางไกลถึงป้าปิ๊กเลย 

เอาตุ๊กตาหมีไปนอนกอดดีไหมคะ 

[ยุนเอ]

ป้าปิ๊กสู้ๆ ครับ

[อู๋]

สู้ๆนะครับ

[Ou!]

สดใสแข็งแรงดื่มโอวัลตินทุกวันนะครับ

[psyfer]

สู้ๆ นะคะ
ไม่เป็นไรนะคะ โอกาสยังมีได้ใหม่ 

[i-poon]

ป้าปิ๊กสู้ๆนะครับ 

[Dayight]

สดใสแข็งแรงดื่มโอวัลตินทุกวันนะครับ

แล้วบรู้มม  กลายเป็นโกโก้ครั้นช์



สู้ๆนะครับ พี่น้องและผองเพื่อนที่นี่เป็นกำลังใจให้เสมอครับ

[HS-JEF]

สู้ๆครับป้า คิดถึงนะ 

[ต้น™]

อื้มมม.... ได้อ่านเรื่องราวแล้วก็ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ ร่วมเป็นหนึ่งในกำลังใจให้ด้วยคนครับ 

[แน็ก]

ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะ
แต่โล่งใจตามทุกๆคนไปด้วย
คงเป็นเพราะ เรื่องราว ล่ะมั้ง
ที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตมีอะไรค้ำจุน

ติดตาม และ เป็นห่วง เอาใจช่วย เท่าที่จะทำได้นะครับ 

[creamkae]