รักแรก..รักร้างหรือรักเดียว?

[O.D.M.]

แม่ผมโคตรใจเย็นที่สุดตั้งแต่เคยเจอคนบนโลกนี้มาแล้วนะเนี่ย

ปัจจุบันพ่อผมทำงานอยู่บนเกาะสมุย รับทำงานรับเหมาหุ้นกับฝรั่ง
เช้าทำงานหนัก ตกเย็น กินเบียร์ดูทะเล ดึกหน่อยก็เข้านอน เห็นเค้าว่าก็มีความสุขแล้ว

ปล. ไม่ได้เจอพ่อมาเกือบปี ไมได้เจอแม่มาปีกว่าแล้วครับ... 

[คุณหนูฟ้า]

พ่อพี่โอโคตรเท่อะ

แต่คิดอีกที ผมว่าโชคดีมากนะที่เจอคุณแม่แบบนั้น

[กวางจ้ะ]

คุณโอไม่คิดถึงบ้างหรอคะ ไม่เจอกันแบบนี้

อย่างคุณพ่อก็เกือบปี คุณแม่ก็ปีกว่าแล้ว

[O.D.M.]

คิดถึงสิครับ พอเข้าใจความรู้สึกพ่อสมัยก่อนแล้ว   
ต่างคนต่างไม่ค่อยได้ว่างตรงกัน แต่ก็ไม่ถึงกับสาหัสมาก
เพราะชินกับการแยกกันอยู่ตั้งแต่เด็กๆแล้ว


เทศกาลก็ไม่ค่อยชอบไปไหนกัน ผมก็ติดยังไมได้กลับบ้าน
พูดไปก็ความผิดตัวผมเองนี่แหละ ที่ไม่ยอมกลับบ้าน....

กำลังรีบจัดการทุกอย่างให้เข้าที่ อยากเริ่มมีเวลากับครอบครัวบ้างแล้ว
ดูทุกวันนี้ คนเราจากกันไปง่ายดายเหลือเกิน..

[คุณชาย ( 737 )]

  นับถือเรื่องกำลังใจครับ

[aCh.]

 
จริงด้วย.......

[ฟิ้งซ์]

สุดยอดครับ กำลังใจสร้างได้จริงๆ

[ออยอิชี่]

" เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้หมายความว่า เราไม่ได้รักกัน
  รักแสดงออกได้หลายอย่าง  การห่างกันก็แสดงให้รู้ว่ารักได้
  ถ้าต้องห่างโดยจำใจ คิดถึงแต่ก็ต้องห่าง เพราะอนาคตคนที่เรารัก สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด." O.D.U.M Said

ผมอ่านประโยคนี้ ซ้ำไปมาหลายรอบมาก
พ่อพี่โอ เท่ห์ จัง(มันมีการันต์หรือเปล่า)   พี่ผมชื่อ โอ เหมือนกัน

พ่อเคยเล่าว่าตอนพ่อวัยรุ่น ก็เป็นเด็กซ่ากับเขาเหมือนกัน
เมื่อก่อนแม่ผมเป็นสาวห้องเย็น ทำงานโรงน้ำแข็งว่างั้น แม่เป็นคนสวย มีคนมาจีบเยอะ

อาม่า(ย่า) ไม่ชอบแม่ เพราะแม่กับพ่อเหมือนว่าฐานะจะไม่เท่ากัน

แต่สุดท้าย พ่อก็บอกว่าพ่อกับแม่ก็รักกัน

"ถ้าพ่อใช่สำหรับแม่ และแม่ใช่สำหรับพ่อ เชื่อเถอะ รักนั้นไม่ต้องขวนขวายอะไรมากมาย สักวันมันจะมาหาเราเอง" 

[กวางจ้ะ]

เพิ่งนึกขึ้นได้เรื่องแม่

กวางรู้ว่าแม่เป็นคนไทย คนแปดริ้วโดยกำเนิดเลย

แต่อยู่มาวันหนึ่งเห็นนั่งคุยกับญาติฝั่งพ่อในวันเช็งเม้ง เป็นภาษาอะไรเราก็ฟังไม่ออก

กวางก็งง แม่พูดอะไรหรอ

แม่บอกว่า แม่พูดกับญาติ ๆ พูดกับอาม่า อากง ก็พูดภาษาจีนน่ะ

แล้วแม่พูดเป็นได้ไง

แม่ก็ยิ้ม ๆ แล้วเดินไปหยิบหนังสือเล่มหนา ๆ เล่มนึง (หนาประมาณสมุดหน้าเหลือง) ปกเขียนไว้ว่า พูดจีนเป็นภายใน 75 ชั่วโมง

พลางปัดฝุ่น แล้วก็เล่าให้ฟังว่า

สมัยที่แม่คบกะพ่อ ช่วงที่กำลังเข้าหาญาติฝั่งพ่อเนี่ย

อย่างเรื่องนี้ก็ใช่ เรื่องพูดภาษาจีนเนี่ย แม่มีปัญหาเรื่องการสนทนากับพวกเขามาก เพราะพูดจีนกันหมด

แม่อาศัยหนังสือเล่มนี้อยู่นานเลยกว่าจะพูดได้แบบนี้

กวางถามแม่ต่อว่า.. แล้วแม่เขียนเป็นป่าว..









แม่นิ่งไปสักพักแล้วตอบว่า

ไม่เป็น แต่ถ้าใครด่าแม่ แม่ด่ากลับได้ละกัน 





ปากคอเลาะร้ายจริง ๆ แม่ -*-"

[แอ้]

แม่เจ๋งสุดยอด.. 

[ooh]

รักแรกและรักเดียว ที่น่ารักมากๆ เป็นเรื่องของตากับยายของโอ๋เองค่ะ
ตากับยายเคยเล่าให้ฟังว่า รักกันมาและร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา
ตั้งแต่แต่งงานกัน สมัยก่อนตาซื้อทองหมั้นยาย หนักสลึงเดียวเอง
(ตาบอกว่าหลูแล้วสำหรับสมัยก่อน) จากนั้นก็อยู่ด้วยกันมา ทะเลาะกันบ้าง
เช่นตอนค่ำทะเลาะกันรุนแรงยังไง เช้ามายายก็ต้องตื่นมาตั้งแต่เช้าเพื่อทำกับข้าวให้ตากิน
อยู่ด้วยกันมาจนแก่เฒ่า ดูแลกันมาไม่มีนอกใจกันเลย
จนวันสุดท้ายที่ตาป่วยไม่สบาย ก่อนที่ตาจะเสียตาได้ร้องเรียกหายายให้มาอยู่ข้างๆ
แล้วยายก็กอดตาไว้จนคุณตาหมดลมหายใจ โอ๋เห็นยายร้องไห้วันนั้นวันเดียว
หลังจากนั้นมาจัดงานศพให้ตา ยายไม่ร้องไห้อีกเลย ยายเข้มแข็งมาก
เป็นความรักที่ประทับใจโอ๋มาก เพราะสมัยนี้คงหาไม่ได้แล้ว ที่รักกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน ดูแลซึ่งกันและกันจนวันตายแบบนี้

[แอ้]

โอ๋เคยเล่าให้ฟังแล้ว
แต่เขียนดี อ่านแล้วก็ซึ้งอีก 

[นักศิลปะ]

เอ้า โอ๋

[แน็ก]

  ซึ้งใจจัง เรื่องตายายของ หนูโอ๋ นะ
สมัยนี้ มีแนวโน้มว่าแก่ตัวต้องอยู่คนเดียว ไร้ญาติขาดคนข้างกาย สูงมาก
รักกันไม่ร่วมทุกข์ จะรักทำไม นะ

[บัวริมบึง]

ถูกต้องค่ะ เคยมีบทความด้วยนะคะว่า คนที่เกิดปี 2507-2526 มีแนวโน้มเป็นคนแก่ที่เดียวดาย

อยู่ในข่ายนั้นหรือเปล่า   


ป.ล. ตูอยู่แหละ และเห็นแววแล้วด้วย