วีรกรรมบันลือโลก

[Kums]

ขนหลุดเลย     ขนตรงไหนวะนั่น

[น็อต]

มุขยาม่วงนี่เจ๋งจัง

นอกจากได้แกล้งแล้วยังหาตัวโจรได้อีก (เพราะลิ้นม่วงอยู่คนเดียว  )

น่าเอาไปใช้บ้างแฮะ 

[PalmySyd]

ขนหลุดเลย     ขนตรงไหนวะนั่น

พิมพ์ผิดว่ะ อายจัง

[Ah!]

ยาม่วงเจ๋งจริง 

มันเจ๋งตรงคนขโมยกัดปุ๊บก็รู้ปั๊บเลยว่าเป็นกับดัก
แต่ล้างไม่ออกนี่สิครับ

อ๊ะ ชิบหายแล้วตู   

[คิ้วหนาจ้ะ]

นับถือแม่หมีจริง คุณแม่ตัวอย่างมาก 
ทำเพื่อลูกขนาดนั้น แต่ก็ยังไม่วายลืมขังหมีไว้ในบ้าน 

ส่วนยาม่วงหมอแมว ไอเดียเจ๋งจริงๆ ครับ 

[iannnnn]

วิธีเดียวกะที่ต้มผ้าที่กระสือมาเช็ดปากเลยครับ
ถึงเวลากระสือก็ออกมาร้อนรนเอง

[น้องเข่มเข๊ม]

 

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

ประถม
- ขี้ในสระ ที่ราชนาวีสโมสร (ท่าช้าง) เพราะนึกว่าจะตด ปรากฏว่า.. กระจาย (เพราะมันไม่เป็นก้อน)
ม.ต้น
- กินว็อดก้ากับเพื่อนในห้อง โดยมีน้ำแข็งจากเครื่องทำน้ำแข็งในโรงอาหาร กินจนเพื่อนคนนึงที่ติดอ่างหายติดอ่าง
- เนียนเดินออกไปกับเพื่อนที่เรียนพละที่สนามจุ๊บ แล้วก็เรียกตุ๊กๆ ไปเดินห้างกัน
- งานโรงเรียนดอดไปกรึ้บเบียร์ที่สยาม แล้วกลับมาร่วมต่อแบบเป็นปกติ
- กีฬาสีจบไปกินเหล้ากะรุ่นพี่บนตลาดสามย่าน อาจารย์ล้อมตลาด ปีนหนีกันอุตลุต
ม.ปลาย
- เปิดเทอมได้สองเดือนมีเรื่องกะเค้าหัวร้างข้างแตก ดีทีมีรุ่นพี่เป็นแบ็คไม่งั้นคงเจ็บหนักกว่านี้
- นัดโดดเรียนยกห้อง (สลับตารางสอน) นัดรถทัวร์มารับหน้าโรงเรียนตอนตีห้า กลับสามทุ่ม (เพื่อนบางคนอยู่หอใน)
- ยกพวกตีกันตามสยาม (อันนี้อยู่ในเหตุการณ์เฉย)
มหาลัย
- เรียนได้สามเทอมโดนรีไทร์ ที่บ้านไม่รู้

ปัจจุบัน
เรียบร้อย น่ารัก น่าทะนุถนอม และ โสด

ไปขี้ไว้ เค้าทำอะไรไหม?

[โก้]

มีเรื่องจะเล่า ที่ไม่เคยลืม และอำเพื่อนจนถึงวันนี้ครับ

สมัยเรียนศิลปกรรม ผมจะนั่งรถ บขส. สีส้มไปเรียนครับ
รถบัส 2 ประตู 20 หน้าต่าง พัดลมแขวน เก่าคราวป้า เครื่องดังเหมือนควายร้อง
ผมตื่นไปขึ้นรถ 6 โมงเช้าครับ เพราะใช้เวลา 1 ชั่วโมง กว่าจะถึงบางเขน
นั่งรถทัวร์ออกจากแปดริ้วกับเพื่อนสาว อีก 2 นางครับ เรียนคณะเดียวกัน
เด๋อๆ ด๋าๆ กัน ตามประสาแปดริ้วเขากรุงครับ (ปี 1)

รถออก 6.30 วิ่งมาได้ 10 นาที  เลยอู่มานิดเดียว มันเสือกพังกลางทางซะงั้น
คนขับ ตะโกนไล่คนนั่งลงจากรถทั้งหมด เพื่อเช็คสภาพเครื่องยนต์
เพื่อนผม 2 นางนั่นลงสุดท้าย เพราะฟังซาวน์เบ้าท์อยู่ มันไม่ได้ยินที่คนขับบอกครับ

แต่ก็ยอมลงมาพร้อมกับบ่นงึมงัมๆ ว่าอะไรวะ พังอีกและ
สองนางเดินมาท้ายรถเพื่อรอขึ้นใหม่ (หวังขึ้นคนแรก เพราะอยู่ติดรถเลย)

...ช่างกระแทกตีน เบิ้ลเครื่องดังครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน !@#$%*^฿ู!Q_)#($*&^%@&%$@U#*%(@#^)@&#@

ไอ้สองตัวนั่น อยู่ปลายท่อ ควันสีดำ ลอย กลบท่วมทั้งสองคน.....

ภาพที่ผมเห็น คือมันทั้งสอง ถูกปกคลุมด้วยฝุ่นของไอเสีย ทั่วร่างกาย
ผงบางๆ ลอยมาเป็นก้อนๆ ปะทะร่างมันสองคน .... พร้อมๆ กับเสียงวี๊ดว้ายๆๆๆ ด้วยความตกใจ...
ผมได้แต่มอง แล้วก็ปล่อยฮาแตกออกมา มือก็ดึงมันสองคนออกจากท้ายท่อไอเสีย

10 นาทีโดยประมาณ..
รถติดแล้วครับ... ทุกคนขึ้นรถหมด รวมทั้งผมและเพื่อนทั้ง  2 นางนั่น

ปากก็บ่นกันงึมงัมๆๆๆๆ  กันสองคนว่า "ฝุ่นมันเปรอะหน้าแกน่ะ" "หน้าแกก็เปรอะ"
บ่นเสร็จ มันก็เอาโลชั่นทาผิว มาละเลงทั่วใบหน้าครับ เพื่อหวังที่จะเอาทิชชู่ที่ติดกระเป๋า
เช็ดคราบไคล ของฝุ่นที่เกาะบนใบหน้านั้นออกให้เรียบ ประมาณว่า ซีบรีด ชำระล้างคราบได้หมดจด

เดชะบุญกรรมที่โลชั่นที่มันใช้ ไม่ใช่ซีบรีดล้างหน้าครับ เพราะเมื่อเอาทิชชู่เช๊ดดดดดดดดดดด
ปาดดดดดดดดดด ลูบบบบบบบบบบ บนใบหน้าจนเรียบร้อย กลับกลายเป็นการเกลี่ยฝุ่นเขม่าดำๆ จนทั่ว

หน้ามันทั้งสองนาง กลายเป็นสีดำ 75% อย่างทั่วถึงครับ
คิดดูว่า จากแปดริ้วต้นทาง จนถึงบางเขน..... 
เหี้ยจริงๆ เพื่อนตู

[น้องเข่มเข๊ม]

 

[โก้]

 

สมัยก่อน รถ ปอ.นี่ ผมไม่เคยเห็นนะ
ไม่เคยนั่งด้วย นั่งครั้งแรกก็ตอนเรียน ปี1 วิทยาัลัยครูพระนคร น่ะครับ

เมื่อก่อนมี ปอ1 หรือ ปอ12 นี่ล่ะ จำไม่ได้ มันวิ่งมาจากไหนไม่รู้ครับ
รู้แค่ว่า มันจะผ่านจากหน้าวัดพระศรี ไปกม.8 ไปบางปิ ไปๆๆๆ แล้วมาผ่านหน้าเซ็นทรัลลาดพร้าว
แล้วก็กลับมาผ่านหน้าวัดพระศรีอีกรอบนึง

ผมโดนเพื่อนหลอกครับ ว่าเลิกเรียนแล้วเจอกันเซ็นทรัลลาดพร้าว
(เดินข้ามฝั่งมาตรงข้ามวัดพระศรี นั่งอะไรไป 10 นาทีก็ถึงแล้ว)

ด้วยความที่เพิ่งเข้ากรุงมาหมาดๆ กลัวหลง เลยเชื่อเพื่อน มันบอกว่าให้นั่งหน้าวัด เราก็นั่งแม่งหน้าวัดครับ
รถแม่งพาวนไปโน้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
โอยยย ผ่านกม2 ผ่านกม 5 กม8 เข้าบางปิ ฯลฯ

สองชั่วโมงกับอีก สิบนาที กว่าผมจะถึงเซ็นทรัลลาดพร้าว
เหอะๆ

[น้องเข่มเข๊ม]

โอ่ย..อย่าว่าแต่ลุงโก้...นัทมาเรียน กทม. ใหม่ ๆ  ยังเคยหลงสาวรีย์เลย 


จะไปสายใต้...แต่มันหันหัวไปทางจตุจักรแทน   

[โก้]

ว้าย บ้านนอก 
(เหยื่อหลุดมาแล้วคนแรก)

[น้องเข่มเข๊ม]

ขึ้นฝั่งผิดต่างหากเล่า   

[iannnnn]

ก็เลยแวะซื้อรองเท้า