โคลงฉันท์กาพย์กลอนร่าย

เริ่มโพสต์โดย Layiji, 06 ส.ค. 2007, 19:38 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

psyfer

ถั่วดำ ถั่วดำ มันอร่อยตรงไหน
กินกันอยู่ได้ทุกวี่วัน
ถั่วเขียว ถั่วแดง ก็มีให้กินกัน
เอย ...  {หมีโหด}

จักรี

มืดค่ำ ย่ำมา แล้วพ้องเพื่อน                    ร่วมขับเคลื่อน กลอนปั่น กันเถิดสู
มาเรียบเรียง ขับขาน ตำนานดู               หากใครสู้ ตูขอท้า แต่งมาเลย    ............           
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

iannnnn

แต่งมาเลย เฮ้ยไกลไป นะไอ้น้อง
แต่งไประยอง ดีกว่านะ ทะเลใส
แต่งไปตรัง หาแม่ชวน ถ้วนหลีกภัย
แต่งไม่ไป ไตไม่แปร่ง แม่งจบเทอญ

จักรี

#108
ถ้าไม่ใช่กลอนปั่นคงต้องแป๊ก         คงติดแหง๊กแน่นิ่งลิงกับหมา
เพราะเป็นกลอนขับขานกังวาลมา   มุกไปเลยจึงมีฮาให้ขำกัน.........



จะว่าไปน่าจะมีหัวข้อปั่น                                ผมขยันตั้งต้นเป็นคนเริ่ม
ลืมหรือไม่ คนที่ให้เงินค่าเทอม                     เป็นคนเริ่มเบ่งเราเอาออกมา....


อะนั่นแน่!! ใช้แล้วคุณ ตอบถูก                     สำหรับลูกอย่างเราก็เข้าที่
ผมขอชวนมาปั่นกลอนเท่าทีมี                      เพื่อคนนี้ ฟังอีกที่   คือแม่เรา.....
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

iannnnn

แม่โทรมา หาตู ตอนตะกี้
รีบทันที "หวัดดีครับ" "กลับบ้านไหม"
"ไม่กลับแหละ งานแยะอยู่" ตูตอบไป
นึกเสียใจแทนแม่ แย่จังเลย :16:

จักรี

ส่วนแม่ผม ลมจับ ขมับเป่ง
เพราะผมเร่งเคลียร์งานบานหนักหนา
ทั้งงานนอกงานในใจด้านชา
บอกกับม้าอย่าเศร้าสร้อยค่อยเจอกัน.... :05:
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

Aleczan

#111
คำเตือน: กระจู๋นี้ร้างมากว่า 120 วันแล้วนะ
ตั้งสติก่อนขุดกระจู๋นะจ๊ะ


เมื่อเช้าขุด เจอสมุด จดเล็คเชอร์
สมัยเพ้อ บ้าบอ เป็นกระษัย
ตอนยังเป็น นักศึกษา มหา'ลัย
นั่งเรียนไซร้ ไม่จด สดแต่งกลอน

พอยามสาย เบนบ่าย มาเข้าจู๋
ลองคุ้ยดู จู๋กลอน นอนสลอน
ล้วนร้างลา อาภัพ อับปางรอน
ไม่มีกลอน บทใหม่ ให้ชื่นใจ

กระจู๋นี้ ร้างเกินร้อย ยี่สิบวัน
พอขุดพลัน มีคำเตือน ให้สงสัย
จู๋กลอนรัก ไม่ยัก ร้างเท่าใด
วันสุดท้าย คือต้นเดือน กุมภาพันธ์

แต่จู๋นี้ ไม่มี ใครมาตอบ
เพราะไม่ชอบ ด้นสด ให้ขบขัน
หรือเพราะต่อ กลอนได้ ไม่ทันกัน?
อย่ากระนั้น คืนชีพจู๋ กันเถิดเรา

อยากจะอวด บทกลอน สะท้อนจิต
ที่นั่งคิด นั่งแต่ง ให้คลายเหงา
มันเป็นงาน โบราณ เก่าไม่เบา
เพียงขัดเกลา เป่าฝุ่น ก่อนอวดกัน....

อ้างอิงง่วงจัง นั่งหน้า ล้า-นรก
สัปหงก ไม่ได้ นะเหวย
ง่วงจัง ง่วงนอน ชิบเลย
ไม่เคย นั่งเรียน ได้ทน

ง่วงจัง นั่งหลัง ก็หลับ
มือจับ ปากกา หน้าฉงน
ง่วงจัง นั่งไป ชอบกล
ปลอมปน เหมือนจด ทุกคำ

ง่วงจัง นั่งไหน ก็ง่วง
เกรดร่วง สอบตก น่าขำ
ง่วงจัง เรียนไป ไม่จำ
ตอนทำ ข้อสอบ มั่วเอา

ง่วงจัง โอ๊ยโอย อยากหลับ
อยากกลับ ทำหน้า เหี่ยวเฉา
ง่วงจัง ห้องเรียน ซึมเซา
น่าเศร้า เรียนไป หลับไป

- Moji -
พฤษภาคม ๒๕๔๗ @ ห้องเรียนวิชารัฐศาสตร์ ระหว่างอาจารย์กำลังสอนอยู่หน้าห้อง

:42:

กำนม.};oO=

เจ้า..ฮะ ใช่เจ้าชู้ เช่นจริต
พิศวาสอาจสนิท สงบหมั้น
ไป่ตอบไป่ถาม ไต่ตามจู๋ ใดเลย
เว้นแต่น้องนวลนั้น จู๋ปั่น รัญจวน ฯ
..
โคลงสี่
สุภาพ
ไหม?
อยู่บ้านไร่ ไร้เน็ต พี่จะกางมอสกิโต้เน็ต เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง เดินตามสายรุ้ง ทิ้งเมืองกรุงไว้กับเธอ ..

蓝月 (lán yuè)

โคว้ตมาโชว์อีกที่ซะเลย
นี่แน่ะ :37:

อ้างคำพูดจาก: 蓝月 (lán yuè) เมื่อ 20 พ.ค. 2008, 20:53 น.
ล่องลอย

ใจล่องลอยรอคอยเวลาเช้า
นั่งจับเจ่าเฝ้าร่ำไห้ใจสลาย
มีแต่ความเปล่าว่างเคียงข้างกาย
สุดเดียวดายอ้างว้างช่างทุกข์ตรม

แสร้งเข้มแข็งกล้าแกร่งแรงเหลือล้น
ทั้งที่ตนเจ็บแปลบแอบขื่นขม
ดูระรื่นชื่นบานต้านทานลม
ทั้งที่แอบร้าวระบมอยู่ภายใน




ไปขุดเจอใน My Spaces มาค่ะ
ว้าย อ่านแล้วจั๊กจี้มาก :30:
ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...

หงุมหงิม

ร่วมขุดด้วยคนค่ะ

แต่งไปก็ยัง งง ไป
ว่าต้องการจะสื่ออะไร 555
พอดีว่า วันนี้ไม่สบายน่ะค่ะ
ก็เลยไม่ค่อยมีสติซักเท่าไหร่ ^^



สุดจะปวด รวดร้าว ไปทุกแห่ง
ไร้ซึ่งแรง กำลัง จะต่อสู้
อันพิษไข้ ไฟร้อน คือศัตรู
ใครจะรู้ ถึงเปลวเพลิง เผาข้างใน

สุดจะปวด เท่าไหน ยังไม่สู้
อันศัตรู อีกหนึ่ง ข้าจะไข
อันนารี ซึ่งตัวข้า รักหมดใจ
เธอคือไฟ เผาใจข้า จนมลาย...

แอ้

เพิ่งเคยเห็นจู๋นี้
ไอเดียดีน่าหนุกจัง
ทวนกลอนตอนหนหลัง
คุณครูนั่งคอยเคี่ยวกรำ
สนิมจับมานานปี
ด้นสดทีแสนจะขำ
เรื่องเล่าเอามายำ
ร่วมขุดซ้ำย้ำจู๋เอย


Aleczan

ด้นสด แสนสนุก
มีความสุข จุกอุรา  :35:
มาเถิด พวกเรามา
ช่วยกันบ้า ด้นสดเอย  :30:

psyfer

เรียมร่ำพร่ำเรียกพี่     กลับมา เถิดนา
เพราะพี่ด่วนจากลา    จึ่งเศร้า
ตาพี่หลับเลยลับ        มิหวน
น้องครวญร่ำน้ำตา      ไหลริน


                                 18 ตุลาคม 2543

หงุมหงิม

ใยเจ๊จอยเก่งแท้    เลยนา
ก็อันโคลงสี่มา    แต่งได้
แล้วพออ่านน้ำตา    แทบร่วง
ต้องข่มน้ำตาไว้    อย่าได้ ไหลลง


โอ้ยย พอจะแซว ก็ต้องแซวเป็นกลอนนน
เฮ้อ....

เหมียวเด๊ะ !

น้องชายบ่น ปวดฟัน เป็นหนักหนา
พ่อเลยพา ไปถอนฟัน โดยไร้เหมียว :08:
อ๊ะ อ๊ะ อ้าว เราเลย อยู่คนเดียว
ซักประเดี๋ยว ค่อยชัตดาวน์ ดูละคร :33:

หกโมง สี่สิบแปด
ไม่มีแดด ช่างสุขี
การบ้าน แทบไม่มี
ต่อไงดี นึกไม่ออก :08:
พรุ่งนี้ ก็วันจันทร์
กะว่าฉัน จะไม่ลอก
ทำไง นึกไม่ออก :08:
แล้วจะบอก เพื่ออะไร

บอกเพื่ออะไร ไม่มีใครรู้
เค้างงน่ะหนู อธิบายที

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines