เรื่องดีๆในชีวิต วันละเรื่อง

[เดอะบุ๋ม]

 

[O.D.M.]

เมื่อเช้าเก็บกระเป๋าเงินคืนเจ้าของได้ครับ

พอดีระหว่างเดินกลับหอหลังเอาผ้าไปซัก
เจอกระเป๋าเหมือนกระเป๋าเครื่องสำอางค์ผู้หญิงตกอยู่ใบหนึ่งกลางซอย
ตอนแรกคิดว่าคงอาจเป็นกระเป๋าใส่ของของเด็กแถวๆนั้น เพราะเป็นลายคิ๊ตตี้ซะด้วย
เลยหยิบขึ้นมาเพื่อว่าจะเอาไปฝากถามตามบ้านแถวนั้น

แต่หยิบแล้วทำไมมันหนักๆ เลยถือวิสาสะเปิดดู
ข้างในมีเงินสด (เจ้าของบอกว่าเกือบๆ 5 หลักแน่ะ )
สมุดบัญชีธนาคาร บัตรเครดิต และรายชื่อต่างๆ พาสปอร์ต และอื่นๆ
รวมถึง โทรศัพท์อีก 1 เครื่อง

เฮือกแรก ตกใจครับ ไม่นึกว่าจะเจอเงินเยอะขนาดนั้นในกระเป๋า
พยายามหารายชื่อเจ้าของ แต่ยังดีที่ในนั้นมีโทรศัพท์อยู่ เลยรอให้เจ้าของโทรกลับมา
รออยู่เกือบ 20 นาทีเจ้าของถึงโทรเข้าเครื่องมา เลยประสานงานติดต่อให้คืนกันไป

สบายใจครับ  เห็นหน้าเจ้าของตอนได้เงินคืน  น้ำตาคลอ รู้สึกดีครับ ดีใจกับเค้าด้วย
เห็นบอกว่าเป็นเงินที่ต้องสั่งของสำหรับลูกค้า (เค้าเป็นเจ้าของร้านทำเสื้อปักแถวนั้นน่ะครับ)
แล้วก็เบี้ยเลี้ยงของลูกจ้าง ถ้าหายไปหมดเค้าเดือดร้อนหนักแน่ เพราะหลายตังค์อยู่

ขนาดเราของหาย ตังค์หายนิดๆหน่อยๆ ยังกังวลแทบตาย นี่หายเกือบแสน คงเครียดน่าดู

มีความสุขครับวันนี้ 

[เดอะบุ๋ม]

พี่โอดำได้บุญเยอะเลยนะนั่น   


ต่ออีกนิด 

เจ้าของกระเป๋าคงจำจดจำพี่ไปอีกนานแสนนานเลยล่ะ

[ชวาลา จันทร์แจ่ม]

ว้าย เพื่อนไม่ครบ

ไอ้นี่อย่าพูดดังไป เดี๋ยวถึงเวลาแล้วจะอายเค้า 

[iannnnn]

ขอบวกงามๆ+

ถ้าเป็นสักสิบปีก่อนผมคงเอาแหละครับตังค์นี้
แต่ถ้าเป็นเดี๋ยวนี้ พอได้ทำงานไม่ต้องแบมือขอเงิน
ไอ้ความรู้สึกอยากได้อยากมีของของคนอื่นก็หายไปเลยนะครับ
เข้าใจ และชื่นชมมากๆ ครับ

[psyfer]

+ โอไป 1 ที

เนื่องจากเป็นคนที่ของหายบ่อยมาก
และ น้อยครั้งที่จะได้คืนเต็มๆ 

[กันย์]

  เย้ๆ ขอปรบมือให้ครับ

[O.D.M.]

หลังคืนเจ้าของมานั่งคิดๆเหมือนกันครับ
ว่า เสียดายมั๊ย...

ใจแรกตอนนั้นเลย ไม่คิดนะ ว่าอยากได้ตังค์เค้า คิดแค่ว่าจะคืนเค้าได้ยังไง
คงอย่างที่แอนว่า ถ้าเป็นเมื่อก่อน ก็อาจจะอยากได้ อยากเก็บไว้เองก็ได้
แต่หลังๆเข้าใจแล้วว่า เงินมันสำคัญ หาก็ยาก หายไปคงลำบาก นี่เรื่องของปากท้องและธุรกิจด้วย
มันเรื่องใหญ่ของชีวิตเค้าเลย เราไมได้ลำบากไปเบียดเบียนเค้า มันคงไม่สบายใจที่จะไปใช้เงินของเค้า

ขอบคุณทุกคนครับสำหรับ + ให้คืนทุกคนเลยเน้อ 

[เดอะบุ๋ม]

จากคนที่เคยของหาย

เป็นทุกข์มากค่ะ  และไม่ได้คืนด้วย 

โทรศัพท์เครื่องแรกในชีวิต โนเกีย 3110 ทำหล่นตอนขับรถมอเตอร์ไซค์

ตอนโทรไปมีคนรับ ไม่ได้ยินเสียงตอบรับ แต่ได้ยินเสียงว่า

มันปิดตรงไหนวะ (น่าจะเจอกันมากกว่า 1 คน) 

สุดยอดจะเจ็บแค้น 

[แอ้]

อ่านแล้วก็ชื่นใจไปด้วยค่ะ 

โลกสวยขึ้นอีก ทุกๆ ความดีที่มีคนทำ และทุกๆ ดวงใจที่ชื่นชมคนทำดีค่ะ

[roundbol123]

วันนี้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด
ดีใจจัง 

[คุณหนูฟ้า]

เมื่อเช้าเก็บกระเป๋าเงินคืนเจ้าของได้ครับ

พอดีระหว่างเดินกลับหอหลังเอาผ้าไปซัก
เจอกระเป๋าเหมือนกระเป๋าเครื่องสำอางค์ผู้หญิงตกอยู่ใบหนึ่งกลางซอย
ตอนแรกคิดว่าคงอาจเป็นกระเป๋าใส่ของของเด็กแถวๆนั้น เพราะเป็นลายคิ๊ตตี้ซะด้วย
เลยหยิบขึ้นมาเพื่อว่าจะเอาไปฝากถามตามบ้านแถวนั้น

แต่หยิบแล้วทำไมมันหนักๆ เลยถือวิสาสะเปิดดู
ข้างในมีเงินสด (เจ้าของบอกว่าเกือบๆ 5 หลักแน่ะ )
สมุดบัญชีธนาคาร บัตรเครดิต และรายชื่อต่างๆ พาสปอร์ต และอื่นๆ
รวมถึง โทรศัพท์อีก 1 เครื่อง

เฮือกแรก ตกใจครับ ไม่นึกว่าจะเจอเงินเยอะขนาดนั้นในกระเป๋า
พยายามหารายชื่อเจ้าของ แต่ยังดีที่ในนั้นมีโทรศัพท์อยู่ เลยรอให้เจ้าของโทรกลับมา
รออยู่เกือบ 20 นาทีเจ้าของถึงโทรเข้าเครื่องมา เลยประสานงานติดต่อให้คืนกันไป

สบายใจครับ  เห็นหน้าเจ้าของตอนได้เงินคืน  น้ำตาคลอ รู้สึกดีครับ ดีใจกับเค้าด้วย
เห็นบอกว่าเป็นเงินที่ต้องสั่งของสำหรับลูกค้า (เค้าเป็นเจ้าของร้านทำเสื้อปักแถวนั้นน่ะครับ)
แล้วก็เบี้ยเลี้ยงของลูกจ้าง ถ้าหายไปหมดเค้าเดือดร้อนหนักแน่ เพราะหลายตังค์อยู่

ขนาดเราของหาย ตังค์หายนิดๆหน่อยๆ ยังกังวลแทบตาย นี่หายเกือบแสน คงเครียดน่าดู

มีความสุขครับวันนี้ 

สุดยอดเลยพี่ ได้บุญจริงๆ
มานั่งนึกว่าทำเงินเยอะขนาดนั้นหาย เงินร้าน เงินลูกค้า  ตายแน่ๆ
+ โล้ด




// อีกนิด คือเมื่อก่อนฟ้าก็เคยเก็บเงินได้นะ เป็นปึกใหญ่ๆ แบงค์พัน ประมาณแสนอ่ะมั๊ง
เอาไปให้แม่ บอกว่าเจอไอ้นี่หน้าบ้าน

(ตอนนั้น บ้านอยู่หน้าตลาดเลย เป็นมินิมาร์ท) ติดต่อใครก็ไม่ได้ เจอแต่เงิน
ก็คิดอยู่นะว่าจะขอแม่ซื้อคอมพ์ใหม่ให้ ก็เงินเก็บได้ ไม่ได้ไปขโมยใคร
แต่แม่อ่ะ เก็บไว้ จนสองสามวัน มีลุงมาถามว่า เจอเงินตกไหม?
แก่แล้ว มากับลูกชาย คือเค้าไปธนาคารมา ไปเบิกเงินให้ลูกชายยืมไปสร้างเรือนหอ
แล้วมายืนรอ ลูกมารับหน้าร้านฟ้า ที่ที่เดินผ่านก็มีธนาคารกับบ้านฟ้าระยะมันไม่ไกล แค่สองร้อยเมตร
..

แม่ก็คืนเค้านะ เค้าขอบคุณแม่ใหญ่เลย
ตอนนั้นแอบเสียดาย
แต่ก็นะ พอโตแล้วอย่างที่พี่แอนและพี่โอ บอก เข้าใจว่าเงินมันหายากแค่ไหน
ก็รู้สึกเฉยๆอ่ะ คืนเค้าไป สบายใจกว่า

[roundbol123]

ญาตินานาเคยทำโทรศัพท์หาย รุ่นเก่าๆ ตกรุ่นละนะ
หายในที่ชุมชนซะด้วย
โทรไปที่เบอร์เก่า มีเสียงเด็กนักเรียนรับสาย
ป้าเค้าก็ขอโทรศัพท์คืนเพราะว่าต้องใช้ ไม่มีตังซื้อใหม่
เสียงปลายสายตอบกลับมา
"กูไม่ให้" แล้วก็ปิดมือถือไปเลย 

+โลด 

[เดอะบุ๋ม]

ญาตินานาเคยทำโทรศัพท์หาย รุ่นเก่าๆ ตกรุ่นละนะ
หายในที่ชุมชนซะด้วย
โทรไปที่เบอร์เก่า มีเสียงเด็กนักเรียนรับสาย
ป้าเค้าก็ขอโทรศัพท์คืนเพราะว่าต้องใช้ ไม่มีตังซื้อใหม่
เสียงปลายสายตอบกลับมา
"กูไม่ให้" แล้วก็ปิดมือถือไปเลย 

+โลด 

พ่อพี่ก็คิดแบบป้านานาเลยนะ   
ตอนนั้นพี่เสียใจมากๆ
พ่อสงสารด้วยมั้ง เลยบอกว่า ถ้าโทรติด บอกเขาว่าถ้าเอามาคืนจะให้เงินคืน พันห้า (จากที่ซื้อมาตอนนั้น 4600 ใช้ได้ 3 เดือน)
แต่ไม่ได้คุยอะไรเลย ได้ยินแต่เท่าที่ได้บอกไปนั่นแหละ 

ก็นะ คนมันนิสัยโจร ถ้าให้คืนพันห้า สู้มันเอามือถือไปก็คงดีกว่า

กินข้าวไม่ลง 4 วัน น้ำหนักลดไปเลย 4 กิโล แต่ความรู้สึกนี่หดหู่มากๆ อยากได้คืน
แม่บอกว่า ไม่ให้พ่อซื้อให้อีก ให้ดัดนิสัยรักข้าวของ อยากได้เก็บเงินซื้อเอง

แต่พ่อคงสงสารมั้ง
เดือนต่อมา เลยแอบพาไปซื้อให้ใหม่ โนเกีย 2100 ราคา 5000 


แต่ยังไม่ลืมเรื่องเก่าอยู่ดี สาปแช่งไปเยอะเหมือนกัน ตอนนั้น 


ปล.อีกนิด  เสียดายซิมด้วย ช่วงนั้นซิมแพง วันทูคอล 8 ร้อย ได้
แต่ใช้ดีแทค ซื้อมา 300 มั้งนะ จำไม่ได้ว่า 500 หรือ 300 ตอนนั้น พ.ศ. 2545

เบอร์ จำไม่ได้แล้ว แต่จำได้ว่าหลังจากนั้น ไม่นาน ลองโทรเข้า มีเสียงผู้หญิงฮัลโหล แกล้งทำเป็น "ขอสายบุ๋มค่ะ" มันก็ตัดสายทิ้ง
เอาโทรศัพท์ไป แล้วยังใช้เบอร์เดิมอีก  ซิมก็ไม่ทิ้ง

[roundbol123]

โห ใช้เบอร์เดิมด้วย 

อ๊ะ จู๋เรื่องดีๆในชีวิต