ศาสตร์แห่งความหดหู่

[นายโอ้เอ้]

ผมไม่ได้อยากขี้ ผมเพียงแค่ตด ..

[จักรี]

มัวแต่จินตนาการเมื่อไรจะรุ้จักความจริงซะที

[แนนเค้ก ❤]

ผมไม่ได้อยากขี้ ผมเพียงแค่ตด ..

อ่านจบนึกถึงประโยคนี้
"ตดเหม็นขนาดนี้ ไปขี้ดีกว่าน้อง"   

[Buob Marley]

ตอนไม่มีเงินเราก็ได้แต่นึกว่าถ้ามีเราคงหาความสุขบางอย่างให้กับตัวเองได้
แต่พอมีเงินแล้วก็ค้นพบความจริงว่า เงินไม่สามารถซื้อสิ่งที่เราต้องการได้

เรื่องของเรื่องคือเล็งรองเท้าไว้แล้วพอมีตังค์เลยไปลอง แต่ไม่มีไซส์ เศร้า

[อู๋]

"ยอมรับความจริงซักทีเถอะ"

[HyoPlum]

"ยอมรับความจริงซักทีเถอะ"

"ไม่ ไม่ ชั้นรักเค้า"

[psyfer]

"แต่เค้าไม่ได้รักเรา อีกต่อไปแล้ว"

[ยุนเอ]

" สุดท้าย ก็เพื่อนกัน "

[อู๋]

"เดี๋ยวก็ลืม"

[psyfer]

"ไม่มีวันลืม"

[Ou!]

สถานการณ์: หลังเสร็จสิ้นกิจกรรมเข้าจังหวะ


"คุณชื่ออะไรนะ"

[IM]

ทุกสิ่งคือเวรกรรม 

[น้องสุกน้องใส]

ตอนไม่มีเงินเราก็ได้แต่นึกว่าถ้ามีเราคงหาความสุขบางอย่างให้กับตัวเองได้
แต่พอมีเงินแล้วก็ค้นพบความจริงว่า เงินไม่สามารถซื้อสิ่งที่เราต้องการได้

เรื่องของเรื่องคือเล็งรองเท้าไว้แล้วพอมีตังค์เลยไปลอง แต่ไม่มีไซส์ เศร้า

เห็นแล้วนึกถึงตัวเอง 

ตีนใหญ่หารองเท้ายากหน่อยนะน้อง 

[ยุนเอ]

น้องไม่ต้องซื้อหรอก เอาเสื้อกล้ามมาใส่ถูกกว่า

[น้องสุกน้องใส]